Өлеңдер жинағы - 213 бет

Әйел

Шөмішбай Сариев

Өмірге келгеніме өкінбеймін,
Бар биікке жетем деп бекінбеймін.
Қарлығаш ұя салып жүрегіме,
Жүрегімді аялап отыр мейірім.

Толық оқу

Сол бір ауыл

Шөмішбай Сариев

Жер бетінде бір кішкентай ауыл бар,
Сол бір ауыл – туған жерім, бауырлар.
Жылдар жылжып, жатса да өмір жаңғырып,
Сол ауылға басымды ием мәңгілік!

Толық оқу

Жылы сөзге шөлдедім

Шөмішбай Сариев

Адамдардың шапағатына шөлдедім,
Хас сұлудың махаббатына шөлдедім.
Аптап жоқта аңқасы кепкен кеудемді,
Сенбесеңдер қақыратып ашып көр менің.

Толық оқу

Шөлдедім

Шөмішбай Сариев

Шөлдеп жүрген мен бір жанмын,
Дала деген тағдырданмын.
Сан мұңайып, сан қуандым,
Мен бар жерге жаңбыр жаудың.

Толық оқу

Аралым да шөлдейді

Шөмішбай Сариев

Арал деген шөл даланың ұлымын,
Сол даланың еркесінің бірімін,
Теңізімнің бірі жартас, бірі құм,
Аунап өскен ақшағыл құм тұнығын.

Толық оқу

Шөл

Шөмішбай Сариев

Жырлауға көрмей қалай бата аламын,
Білмеймін қайда бастап апарарын.
Құм кешіп балтырыммен, құмда аунаған
Мен де бір перзентімін сахараның.

Толық оқу

Сахара суреті

Шөмішбай Сариев

Көзбен кермей, білмейсің,
Сахараның суретін!
Өмір сүрмей, білмейсің
Сахараның құдіретін...

Толық оқу

Теңізде де шөлдедім

Шөмішбай Сариев

Арал – теңіз! Айналасы шөл дала,
Қорғанышы – үлкен-кіші көл ғана.
Жалаңаяқ теңіз кештім жас кезде,
Бала шақтан құмын кештім толғана.

Толық оқу

Болашаққа хат

Шөмішбай Сариев

Болашақ! О, Болашақ! Сен қандайсың?
Жұлдыз болып алыста жанғандайсың.
Шомылып сәулең Сырдың толқынына,
Аралдың айдынына тамғандайсың.

Толық оқу

Біздің ғасыр

Шөмішбай Сариев

Жаңғырып жер бетінде жол қалды — ізден,
Жан болмас түп-тамырмен орманды үзген.
Біздің Ғасыр,— дейміз біз,— Біздің Ғасыр,
Біздің Ғасыр өйткені, болған бізбен!

Толық оқу

Ата Жамбыл

Шөмішбай Сариев

Жамбыл ата, бір ғасыр бұрын менен
Бірге тудың жұлдызды жырыңменен.
Өлеңдерің сырласар ертеңменен,
Өзің болып сөйлейді бүгін де өлең!

Толық оқу

Бетбұрыс

Шөмішбай Сариев

Бастау қажет бәрін қайта жүректен,
Жүрек қана дүниені жыр еткен.
Жүрек қана жүректерге ғашық боп,
Жүрек қана жүректерге гүл еккен!

Толық оқу

Табандылық

Шөмішбай Сариев

Қарады кеудемізден заман мініп,
Кеуледі жәдігөйлік — жаман ғұрып.
Алмастай кесіп түсер ақиқатты
Айтуға жетпей іште табандылық!

Толық оқу

Арал теңізінің хаты

Шөмішбай Сариев

Уа, Ильич, қанық ең сырыма сен,
Тұңғиық теңіз едім тұнық әсем.
Баяғы өзің көрген Аралыңмын,
Хат жазды деп қуанған ұлы Көсем!

Толық оқу

Күн мен түн

Шөмішбай Сариев

Түн мен күннің арасын
Жалғадым осы жырменен.
Қөздің ақ пен қарасын
Бөліп алған нұрлы әлем.

Толық оқу

Дәрігердің үш оқиғасы

Шөмішбай Сариев

— Ауруыңыздан айықтыңыз, ал енді,
Үйде-дағы алған дұрыс тағы енді.
Ең әуелі, ең керегі — денсаулық,
Сүю үшін сағынышты әлемді.

Толық оқу

Балықшының бір сәті

Шөмішбай Сариев

Тал түс еді, тас төбеден күн қызып,
Үйір-үйір үйрек-қаздар жүр жүзіп.
«Оқжетпесте» — сексен көлдің бірінде,
Балық аулап ермек еткем бір қызық!

Толық оқу

Бала жайлы баллада

Шөмішбай Сариев

Дүние төңкеріліп табан асты,
Аспан — Жер астан-кестен араласты.
Қапыда құдай құрып, қара басты,
Үйінен безіп шығып жас келіншек,

Толық оқу

Үзілген алма

Шөмішбай Сариев

Діңгектен тамыр тартып жан бабасы,
Бүршіктен көзін ашып бар баласы.
Шебер қол, нәзік саусақ шілтеріндей,
Гүлдейді-ау кестеленіп алма ағашы.

Толық оқу

Өнер құдіреті

Шөмішбай Сариев

Емдетпеген ем қалмай,
Емші іздеген ел қалмай,
Құтыла алмай ажалдан,
Тәрк етер тағын да,

Толық оқу