Шыр айналып жанымда шарқ ұрған
Шыр айналып жанымда шарқ ұрған,
Көрсеқызар біреу ме ең барып тұрған.
Кінә артпайын, көз алмай қарады – деп,
Сәулем шығар көзіңді қарықтырған.
Өлеңдер жинағы - 245 бет
Қобызымды кеште сарнаттым
Қобызымды кеште сарнаттым,
Халқымның мұңын паш қылған.
Сыңғырлаған сауытындай сарматтың,
Сарыала саф алтынды жапсырған.
Күнмен таласпа
Қара тасқа таңбаланып қашалған,
Айдан анық ақиқат бар Алашта.
«Дөңгеленіп Күн батқанда – деді анам, –
Ұйықтама, күрең Күнмен таласпа!».
Жырау бабам
Жөңкіліп жүрегінде жыр аунаған,
Түсіме кірді бүгін жырау бабам.
О дүниеге көшкен-ді Көктегі ана,
Қайтқан құсқа ілесіп тыраулаған.
Мен тауларға қарадым
Мен тауларға қарадым,
Одан да шыңдай биік сені көрдім.
Ойларымды ормандай тарадым,
Ойыма да қосылып өріле бердің.
Фаризаның мінезі
Бір пайғамбар бір өзі,
Таусылмайтын жыр өзі.
Ел аузында - бір аңыз,
Фаризаның мінезі,
Жасын боп түстім
Жаңбырыма шомылған дәптерім-ау
Шам боп, түнге жағылған сәттерім-ау!
Жырымды оқып, баға берген – текті елім-ау,
Жасын боп, түстім, бүгін!!!
Пәкизә көркемім
Қуанышыма гүл шаштың ба екен,
Ақық, маржаннан жыр шаштың ба екен?
Сенімен нәзік сырластым ба екен,
Пәкизә көркемім!
Алтын ғасырлық теңменен
Ғажайыптардың мекенін бетке алғанда,
Лала-раушан гул жол қарап.
Ғайыптан келген қуаныш жүрек жарғанда
Боласың, сұлу, таңнан ақ!!!
Сен қандай ұлықсың
Сен қандай ұлықсың!
Сен деп ем, бақ гүлдеді,
Мендегі шоқтың демі –
Жылытар, күллі әлемді
Күн болдым бүгін
Теңіз астын тұншығып, мың шарлағам,
Тар болып, жер-шар маған.
Әлемнен бір сый алдым, ханша алмаған,
Күн болдм бүгін!
Поэзиям менің
Күннің күлкісінен тамып түстің бе?
Кемпірқосақтан жарып түстің бе?
Әлемді оятқан – алып күшсің бе,
Найзағайдай – поэзиям менің!
Жанымның мозайкасы
Жанымның мозайкасы
Қызыл-жасыл гүлдерден өрілді ме,
Жарық алып барады, төрімді де.
Тәтті қылып, төгілген шерімді де
Бұл – сұлу муза
Жанның күлкісі – сыңғыры қандай!
Сыйқырлы дауыс, бұлбұлы қандай!
Жүрегі пәктің әр күні қардай,
Бұл – сұлу муза!
Алтын аспан
Бір орманды жұтып ап,
Теңселеді, жыр-жапырақ ішімде.
Түн пердесін тұтып ап,
Рухым құбылады, тауыс түсінде!
Ғасыр мұқабасындағы жырым
Рухани әлемнің гүлін дәптеріме ектім,
Бұл дүниелік зар өшсін, - деп.
Шерім – мың домбыра еді, төктім,
Ойлылар кешсін, - деп.
Патша тәжінде
Азалы бұлттың көзінен інжу тамады,
Нисан жаңбыры – теңізге жылап, қонады....
Өзін ғаріп санағаны үшін, інжуге айналып,
Патшалар оны тәжіне тағады!
Жалғызым сен
Тылсымдағы тереңіңе қарай алсам, келермін,
Иләһи қызметіңе жарай алсам, келермін!
Бойымдағы арамшөптен ада болсам, келермін,
Жырым, Жалғызым - Сен!
Көрдегі хал
Бір адам түсінде өліп қалған екен,
Өмірінде – намазхан болған екен!
Айбатымен – ол жерге қойылған соң -
Мүңкір, Нәңкір кіріп барған екен.
Ойлан, қазақ
Даланың гүлін салдым, жырымда бұл,
Ояныңдар-, деп, қағар, құлың дабыл!
Алапат оятушы – топан келер,
Құтқаратын, солардан, - Күнім жағыл!
Таңды күткен
Түн күзетіп, жыр отыр,
Ақтарылар, сыр ақыр!
Шыға келер, тұра тұр,
Таңды күткен бір жанмын!
Сенің Жамалың ғана
Көзімнен бұршақ парлады,
Жаным жеті аспанды шарлады.
Жанның ынтызар бар ма әні?
Сенің Жамалың ғана!
Қызғалдақтай болдым бүгін
Өзімді жағып-жағып, жыр, міне,
Отыммен ысытып, түнді де.
Періште сәбидей күлді ме?
Қызғалдақтай болдым, бүгін!
О, менің жаным, шарап ішкен бе
О, менің жаным, шарап ішкен бе,
Жәннәт гүлінен ала түскен бе?
Мың найзағаймен дос болып алдым,
Мың есе күшті, қара күштен де.
Көңіл толқыны
Теңіз күйімді дала көрді,
Отым – алапат, жанам енді!
Аққу жайлады, тана көлді,
Көңіл толқынын көр, бүгін!
Ақын Фариза
Бір аунап, түстің-ау, бүгін, қуаныштан,
Халқың келді, кешіңе, құрақ ұшқан.
Жаным көкке самғайды, сен секілді,
Көңілі қап, дүниеге – мына мыстан!
Ертегі көл
Таудың алқабындағы нота едім,
Іңірдің суретін салдым, жырмен.
Алаулап, күліп батар едім,
Сәтте, кемпірқосақ күлген!
Өмірімді үлгі етейін
Қызғалдақтың бояуымен жыр жазып,
Раушанның хош иісінен сыр бағып.
Жұлдыз қадап, жүректерге нұр жағып,
Өмірімді үлгі етейін!
Қанатым қан-жоса боп
Теңіздің толқыны ма ем,
Ей, көк жақ, төркінім ең!
Саған сөйледім, хал тілімен,
Қанатым қан-жоса боп, ұшып келем!
Ұрпағың тұр, алдыңда
Яссауи бабам, сенің Иеме ессіздігіңнен
Есі ауып қалды, даланың.
Көбелектей көзсіз жырыммен
Жаңбырдың суретін саламын!
Яссауи жыры
Сырнай үрдім, жырмен, гүл қаптап кетті, айнала,
Дүбірлер, бүгін, той-дала!
Ғашықтығымен жүрек бұршағын ағызған,
Яссауи жыры – қайда да!
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі