Алдадың... оңашаға алып қаштың
Алдадың... оңашаға алып қаштың,
Күн іздеп арасынан жарық тастың.
Кешпеймін, есім барда кеше алмаймын,
Бақытты етіп сені жарытпаспын.
Алдадың... оңашаға алып қаштың,
Күн іздеп арасынан жарық тастың.
Кешпеймін, есім барда кеше алмаймын,
Бақытты етіп сені жарытпаспын.
О, тәңірім! Сен қандай үстем едің,
Өз алдыңда әлсізбін, кішкенемін.
Уысқа алып барлығын қысып тұрған
Қыс па екен осынау қыс дегенің?..
Мен ешкімге сол адам деп сүйгенім
Айтқан жоқ ем, бүгін бәрі жүр шулап.
Өзім жанып, өз отыма күйгемін,
Өз атыңа арнай алмай жыр шумақ...
Сені көріп айрылдым бар еріктен,
Сенің сөзің мұз жанымды еріткен.
Сұрау салып қыр соңыңнан қалмаспын,
Қайда барсаң, көлеңкеңдей еріп мен...
Көгеріп сенсіз гүлдей, көктемеймін,
Жет мейлің, қадіріме жетпе мейлің.
Өзге емес, не істесең де, сен өзімсің,
Өзіме, айтшы, қалай өкпелеймін?..
Жүзіме ойнатып ақ таң шуағын,
Ойлармен аунай берем, таусыламын.
Ұйқыға кетерімде сені ойладым,
Жаңбырдың естіп жатып тамшыларын...
Сағынышым сарғайған жат бағында,
Орануда бұл жаным от-жалынға.
Тым-тырыссың, әлде әлі көкірегіңнен
Бір жылылық сен маған таппадың ба?
Жүрегіме жүрегің берсінші тыным,
"Иә" деу үшін қурады нешенші гүлің?
Әлемнің махаббатын жиып алсанда,
Сүйем дей алмаймын кешірші күнім.
Қызығасың көп қызды жағалайсың,
Көрінгенді бағым деп бағалайсың.
Жұлдыздарға арбалып жүре берсең,
Жалғыз айды ешқашан таба алмайсың.
Көңілсіз қарсы алумен таң шапағын,
Өзінсіз өткізіп ем қаншама күн.
Сағынғаным соншалық жарығым-ау,
Есіміңді атаудан шаршамадым.
Смарфоннан көріп әсем бейненді,
Асау жүрек әлденеше күйге енді.
Бұрындары түсінбеушем қызық деп,
Телефоның аржағыннан сүйгенді.
Өмір неге салады өктем көзін?
Мәңгі қатар жүреді от пен төзім.
Күздің қызы деді де көрінбейді,
Неге маған қимайды көктем өзін
Мықты болсаң қолдайды жанашырдай,
Құлап кетсең жоғалар, жаны ашымай.
Екі жүзді адамның бұл өмірде,
Бетпердемен кетеді бағы ашылмай!
Уақытым ғой жалындар жастай жанып,
Қайдағыны отырмын босқа ойланып.
Махаббаттан қашқақтап жүретіндей,
Нәзік жаным кеткен бе тасқа айналып?
Көргендеймін... мен сені көрмей жүріп,
Гүлден нәзік жанымды тербейді үміт.
Ақ сәулеге айналып, алау нұрға,
Тереземнен кіресің таң алдында...
Көрген түстей неге бәрі тез өтті,
Өкінішім өртейді енді өзекті.
Жолыққанда, жылтыр-жеңіл сөзге емес,
Көзімізге берейікші кезекті...
Сағынбаймын бұрынғыдай елеңдеп,
Сауықтырмас өлең енді мені емдеп.
Жол үстінде жарығым бар көрем деп,
Адасыппын сол жарыққа сенем деп.
Мейлі мұң кеп тоқтамай тамшыласын,
Еңсемді езіп бәрі де жаншыласын.
Мен ешқашан бетімнен қайтпаймын ғой,
Алғанымша өмірдің қанжығасын.
Бұл күйімді қалай, қайтіп айта алам,
Өмір – теңіз, толқынымен шайқалам.
Саған деген сезім гүлі қалғыған
Көзін ашып келе жатыр қайтадан...
Сүйсең мені, салыстырма өзгемен,
Кездескенде дәрменсіз ғой сөз деген.
Маңдайдағы көзбен емес, қарасаң,
Қара маған жүректегі көзбенен...
Көп күттірген сағынышым аңсаған,
Өз алдыңда өлең оқып, ән салам.
Аман-есен көргеніме қуанып,
Мен өзіңді жыл келгендей қарсы алам.
Мен өзіңді сүймеймін, сүйе алмадым,
Сүю жайлы тек іштей қиялдадым.
Қолды бір-ақ сілтер ем, бірақ, бірақ
Мен басқаның көз жасын қия алмадым.
Сезім жыры бөледі ылғи ұйқымды,
Көз алдымда әрбір сөзің, бар тұлғаң.
Сырт көздерге көрінбейтін сиқырлы
Бір көпір бар арамызға тартылған.
Мендік сезім сенікінен бөлек шығар,
Бірақ оны өшіру керек шығар.
Өзге жанға қарамай жүргеніме,
Сені қатты сүйгенім себеп шығар.
Көздерімнен көрінгенде сәуле нұр,
Үнілуін, сыр іздеуін әуре құр.
Жанарымның жасықтығы жасырып,
Қалдырады шарасыздық қалде бір.
Ей жүрегім, тұрмысың сезіп мұны.
Тағдыр мені кімдерге кезіктірді?
Бағаламай отырғанда бақытымды,
Бақытсыздар жөн сілтеп кезіп тұрды.
Бауырыңа қысып сүйіп мені аймала,
Таң атсын арамыздан арайлана.
Жаныма жақын туған, жұлдызым-ау,
Көзіме түспей келдің қалай ғана?
Жұлдыздай қара түнді жарып жансам,
Ақылдың қуатымен қарулансам.
Тізеңе отырғызып сүйгеніңде,
Дертіне жүрегіңнің дару болсам.
Бұзылғандай сертіннің тас қамалы,
Жанарыңнан еріксіз жас тамады.
Өзге жанға сыйлап ен жүрегінді,
Менде енді сыйлаймын басқа адамды!
Жоры мейлің, айлакер, мені қуға,
Көңіл шыны кеседей толы мұңға.
Сылтау іздеп оңаша сенделемін,
Өзіңді іздеп барып бір жолығуға...
Интернетпен талай жүр бағын ашып,
Көрсем болды аяймын жаным ашып.
Ұлтты бұзып барады ұялмастан,
Хайп үшін шешініп тәнің ашып.
Бұл әлем махаббатқа айналғандай,
Көңілім әлдекімге байланғандай.
Оны ойласам жүрегім қатты соғып,
Өз-өзімнен кетемін жай таба алмай.
Апа сені көрдім ғой бірінші рет,
Айыптысың сондықтан түрің сүмек.
Жылағанда жанымда болмап едің,
Қарсы алдыңда отырмын күлімсіреп.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі