Жазушылар одағына
Жазушылар одағын
Жанашыр деп ұқпаймын.
Өйткені, мен олардың
Ойларынан шықпаймын.
Жазушылар одағын
Жанашыр деп ұқпаймын.
Өйткені, мен олардың
Ойларынан шықпаймын.
Мен ерке лақ едім,
Анадан бір-ақ едім.
Еркетай мінезіммен
Бөбекке ұнап едім.
Кісінің аттамаған ала жібін,
Момақан Ұлы жүздң баласымын.
Тарайтын төрт арысты Ошақтыдан
Тасжүрек – Сейіт ата саласымын.
Өспейді неге санымыз?
Азған ба, әлде қанымыз?
Он миллион қазақтан
Аса алмай жүрміз әлі біз.
Мерекеміз Наурыз –
Халық күткен бақ-ырыс.
Адамдардың аңсары,
Бір-біріне сағыныш.
Қаншалықты кернегенмен күш-ағын,
Көк төсінен құласа егер ұшағың,
Қасіретін ешкімнен де көрмегін,
Жаратқаннан келген ол бір құса-мұң.
Жас нәресте көзін алғаш ашқанда,
Қадалады жарық дүние аспанға.
Содан кейін аялайды анасын,
Жақын тартып бауырына басқанда.
Жаулап алдың әніңмен де,
Сұлу сымбат сәніңмен де.
Ақ көңіл мен пәк жүрегің
Аса қымбат бәрінен де.
Сен мені түсінбейсің, түсінбейсің,
Әйтеуір түсініксіз пішімдейсің.
Өзіңді өзгелерден артық санап,
Ерекше жаратылған мүсіндейсің.
Құдай берген қуатты,
Құдай берген шуақты
Іске асырар ел үшін
Кезең келген сияқты.
Құдайды мойындамау – кәпірлік,
Парызын орындамау – күпірлік.
Мұсылман қауымы әлемде
Көбейіп келеді – шүкірлік.
Қазақстанның кешегісін көрмедім,
Өйткені, мен онда өмірге келмедім.
Оқыдым ғой тарихтан да аздаған,
Аталардың білем айтып бергенін:
Көздеуменен қара бас, құлқын қамын,
Атақ пенен даңқа ұмтылмағын.
Біле білсең ұлықтар ұлтың барын,
Мүмкін емес ешқашан ұмтылмағың.
Бұл адам өмірге не үшін келеді?
Өмірдің өрісін, кеңісін көреді.
Тамаша табиғат тынысын аялап,
Тәңірдің бұйырған жемісін тереді.
Наурыз келді күлім қағып,
Тал-теректер бүрін жарып.
Бірін-бірі құттықтайды,
Қыз-жігіттер гүлін алып.
Жігіт деген желікпеде жоқ тізгін,
Көздеріне қараймын деп көп қыздың,
Көп күнімді қызық қуып өткіздім,
Қайран жастық дәурен-ай!
Шынарына жеткендей биік талдың,
Мен өзіңді өмірлік сүйіп қалдым.
Сен де мені бағалай білем десең,
Сонда ғана балбырап ұйықтармын.
Көгершіндер, көгершіндер,
Мәңгі өсіп-өнерсіңдер.
Алла берген тіршілікті
Елмен бірге көрерсіңдер.
Соғысқа қатысқандар,
Алысып, атысқандар.
Жан беріп, жан алысып,
Азапқа батысқандар.
Жетісу – жер жаннатым,
Әсем қалам Алматым.
Өлеңімді алғашқы
Бір өзіңе арнадым.
Тамылжыған табиғат –
Тіршіліктің тірегі.
Жоғалады жамиғат,
Соқпай қалса жүрегі.
Желбір де жібек желегім –
Өмірлік өлмес өлеңім.
Еліммен еркін еркелеп,
Мен де бір жасай беремін.
Махаббат – тек өмір тойы көңілсіз,
Махаббат – тек жүректердің азабы.
Аз-ақ мезгіл қуандырар ол үнсіз,
Бірақ, шексіз қайғысы мен мазағы
Жаңа жыл есік ашты шырайланып,
Басынан шыршалардың шыр айналып.
Белеңдер басып өткен былай қалып,
Келер күн құшағына жыр айналып,
Алып кетем деп келмедім өмірге,
Қалып кетем деп келмедім тегінде.
Ақиқат қой әйтеуір бір өлмегің –
Міндетіңді өткермегің өмірде.
Жанымды ұғынатын жан көрмедім,
Әркімге жалтақтауды жөн көрмедім.
Өздерін өзгелерден зор санайтын
Жандарды өзімменен тең көрмедім.
Гитара жылап солқылдайды,
Тағдырдан жапа шеккендей.
Өмір – бейне толқын қайғы,
Махаббат жырақ кеткендей.
Жанарымнан жас тамып,
Көрсетпейді қашықты.
Жалғыз жастық жастанып,
Жүректі мұң жасытты.
Сыбызғы, әсем әуен ойнашы бір,
Қуалап қайғы-мұңды қайдағы бір.
Жаныма жан рахат нұрын сеуіп,
Есіме түссін жайлы жайдары жыр.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі