Жолым болып
Қыздар, қыздар,
Тағатымды ұрлаған,
Қара көзің таусылмайтын жыр маған,
Қара көзің сыр ұқтырмай тұрмаған.
Балам,
Балам,
Көз нұрым, қарашығым,
Анашың жиды өзіңе бар асылын.
Қыздар, қыздар,
Тағатымды ұрлаған,
Қара көзің таусылмайтын жыр маған,
Қара көзің сыр ұқтырмай тұрмаған.
Жастық деген:
Ай мұңдасы әм сырласы екен ғой,
Той жиынның ән-жыр басы екен ғой.
Иран бақтың бұлбұл сазы екен ғой,
Он сегіз мезгіл екен,
Арнадан тасып, толар.
Он сегіз мезгіл екен,
Өртене ғашық болар.
Қызықпаймын басқаға,
Тарих қымбат мен үшін.
Баяндаймын шаттана
Бабалардың жеңісін.
Қарындашқа жолығып,
Шырақ айтты бірде кеп:
– Тұрмын көріп торығып,
Таусылыпсың мүлде, – деп.
Жапырақ сарғайғаны –
Қартайғаны.
Қара шаш ағарғаны –
Қартайғаны.
Егеумен егеу керек,
Көсеумен көсеу керек.
Тырмамен тырмала,
Араменен арала...
Өрістегі бұқаны
Көзі шалып алыстан,
Тасалап шөп, бұтаны
Атылды оған арыстан.
Батыр бастап жорықты,
Пана болған халқына,
Көрген түсін жорытты,
Ақылгөй ел қартына.
Ерте, ерте, ертеде,
Жері жәннат
Өлкеде,
Жаулары көп жан-жақта,
Күн жауайын деп тұр,
Батыр, мә, кәстөмің.
Өзіңнің желің бар баласың,
Тоңып қаласың.
Ерте-ерте, ертеде,
Қазірден көп бұрын,
Онда мына өлкеде,
Трамвайлар жоқ-тұғын.
Бір бала құртқа өш,
Берместен жұртқа еш,
Құрт көріп, бас салып,
Сорды да тамсанып,
Елтаңбасы елімнің
Неткен әйбат, әдемі.
Тұнығындай көңілді, -
Ортада аспан әлемі.
Көк байрағы бабамның –
Бүгінгі ұрпақ алауы.
Тірегі әке-баланың –
Қазақстан жалауы.
Әйнегі – күн,
Шатыры – аспан,
Кең далам асқақ.
Төсі толған егін,
Тіл үйрету бөбекке,
Басталады әлдиден.
Тіл үйрету керек пе,
Шығар тілі әлдимен.
Ащы шөпті сүйеді
Үйір-үйір жылқылар,
Су бойында шұрқырар.
Табын-табын сиырлар
Түйе боздайды,
Жылқы кісінейді.
Сиыр мөңірейді.
Қой маңырайды.
Сиыр бұзаулайды.
Қой қоздайды.
Ешкі лақтайды.
Жас төлдерді
Түйе баласын «бота» дейміз,
Кішкене бір жота дейміз.
Жылқы баласын «құлын» дейміз,
Желбіреген тұлым дейміз.
Таңертеңмен ойнайтын,
Ойынға бір тоймайтын.
Марал деген баланың
Сұрағы жоқ қоймайтын.
– Кәкен, – деді, папасы –
Сабағыңнан не алдың?
Күнделікті көрсетіп,
–Міне, – деді – «бес» алдым.
Бір басуға ерініп,
Әзер-әзер ілбиді.
Күншуақта керіліп,
Күн ұзаққа мүлгиді.
Көзілдірік ап келдім,
Әжем қалды қуанып.
– Сенің қалам-дәптерің,
Көрінді, – деп, – бәрі анық.
Суретін мен бір адамның
Салайын деп қалам алдым.
Дөңгелентіп басын салдым,
Екі сызып қасын салдым.
Ойнап жүріп топ бала
Кәмпит жайлы таласты.
Жиналды да топтана,
Бір-біріне қарасты.
Қолға кітап тигеннен,
Таудай болып үйге енгем.
«Анашым» деп жазуды,
«Әліппеден» үйренгем.
Асыл сөз
Атам менің әманда
Әдепті жан бол деген.
Абдрахман Асылбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі