Өлеңдер жинағы - 564 бет

Төрт кезең

Абдрахман Асылбек

Бірінші жыл тәуір ішті,
Екінші жыл бауыры істі.
Үшінші жыл жатып қалды,
Төртінші жыл қатып қалды.

Толық оқу

Бас жазу

Абдрахман Асылбек

Былай деді бір мас:
«Не істеу керек бұл бас?
Иықта байланып тұруы керек.
Жер шары секілді домалақ,

Толық оқу

Ақымақ

Абдрахман Асылбек

Колумб қаңғыды нешеме жыл,
Жаңа бір құрлықты ашқалы.
Ақымақ!
Одан да ол біздің көшеде бір

Толық оқу

Пайдасы мен зияны

Абдрахман Асылбек

Жекеменшік машинам бар білгенге,
Желдей жүйткіп жүргенде,
Рахат-ау мінген де.
Бірақ, бірақ, ағайындар зиялы,

Толық оқу

Хор

Абдрахман Асылбек

Аудан басшылары хор құрамыз деп,
Хор болғанда, зор қыламыз деп,
Ұранды тастап жіберді,
Бір әнді бастап жіберді.

Толық оқу

Талас

Абдрахман Асылбек

Байқасаңдар, қарақтар,
«Талас» деген шарап бар.
Болса да арзан бағасы,
Артықша қызу шамасы.

Толық оқу

Тәуіп

Абдрахман Асылбек

Ауырмай адам тұрмайды,
Кеселді болу – шын қайғы.
Біреулер мойын бұрып жүр,
Тәуіпті санап ыңғайлы.

Толық оқу

Тасбақа тірлік

Абдрахман Асылбек

Жинап алып бірде Патша қауымын,
Хабарлады көңілінің зауығын:
«Осы біздер тұрсақ та бір аймақта,
Бөлінеміз неге тілден жан-жаққа?

Толық оқу

Қолдаушы

Абдрахман Асылбек

Кездесіп, қол алысып,
Былай деді танысым:
«Осы сенің керемет
Қолдаушыңның бары шын.

Толық оқу

Екі жігіт

Абдрахман Асылбек

Екі жігіт отырды бір жиында:
Бірі шағын, бірі алып денелі.
Болмаса сәл өнері,
Адамға сол қиын да.

Толық оқу

Қысыр сиырлар

Абдрахман Асылбек

Бастық кәрін төгіп тұр,
Сиыршыны сөгіп тұр:
– Қарамайсың Сиырға,
Қысыры көп биыл да.

Толық оқу

Ұқсастық

Абдрахман Асылбек

Түрлі-түрлі мақам бар
Келе жатқан баяғыдан.
«Шіриді, – деген мақал бар, –
Балық басынан,

Толық оқу

Түскен тіс

Абдрахман Асылбек

Отырғанда қонақта,
Танысымның түсті босап бір тісі.
Орап оны мұқияттап бұл кісі,
Салып алды қорапқа.

Толық оқу

Қолғап

Абдрахман Асылбек

Көктем шыға бір бала
Атып ұрды ұрнаға
Киіп жүрген қолғабын.
«Енді суық болмайды,

Толық оқу

Осындайлар қиын-ды

Абдрахман Асылбек

Үй туралы баяндама оқылды,
Бас кезінде біраз адам отырды.
Деді лектор жалындап:
– Алда талай тамаша үйлер салынбақ.

Толық оқу

Еден мен сыпырғы

Абдрахман Асылбек

Тазартылған Еден тұрып бір күні
Сыпырғыға сөздер айтты күлкілі:
– Сендей ласты көрмедім мен өмірде,
Артық сенен ошақтағы көмір де.

Толық оқу

Бұқа мен бұзау

Абдрахман Асылбек

Мөңкіді бір күн ойнақтап Бұзау,
Демеді мынау жар менен құз-ау.
Шаншылып құйрық, көсіліп аяқ,
Барды да жүрген Бұқаға таяп:

Толық оқу

Бала киік

Абдрахман Асылбек

Алай-түлей дауылда,
Көк түтеген жауында,
Бала Киік адасып,
Тап болды бір ауылға.

Толық оқу

Туыстар

Абдрахман Асылбек

Қандала мен Тарақан
Басын қорғап қарақан,
Қараңғыда безіп жүріп,
Үйдің ішін кезіп жүріп,

Толық оқу

Аю бастық

Абдрахман Асылбек

Саялы бағанда,
Алтынды тағында
Аю бастық марқайып,
Отыр еді шалқайып.

Толық оқу

Қарбыздар

Абдрахман Асылбек

Кердең басып бірде мен,
Кең бақшаға кірген ем.
Теңеп бәрін піскенге,
Тұнып көзім түскенге,

Толық оқу

Суретші-дәрігер

Абдрахман Асылбек

Бір суретші ауысты дәрігер боп,
Сұрады сонда досы әбігер боп:
– Суретті не себептен тастадың? – деп,
Дәрігер жауап берді:

Толық оқу

Табиғат пен көз

Абдрахман Асылбек

Табиғат бір тұрған еді құлпырып:
Көкті тіреп таулары,
Жайқатылып баулары,
Бел-белесте гүл тұнып.

Толық оқу

Қос көгершін

Абдрахман Асылбек

Көңілдері қуанышқа тола тым,
Жарасымды қос Көгершін болатын.
Жалғызілік кәрі кемпір үйінің
Терезесі алдына кеп қонатын.

Толық оқу

Телефонның монологы

Абдрахман Асылбек

Телефонмын тілім жоқ,
Бірақ, маған тыным жоқ:
Сағынысқан жүректерді жалғаймын,
Алып ұшқан тілектер боп самғаймын.

Толық оқу