Өлеңдер жинағы - 611 бет

Мінәжат

Светқали Нұржан

Түйе қомын бесік қылып өсіп едім ат жалында,
Маң даланың кәрлі қара тауларының шатқалында.
Ырылдадым бөлтіріктей талай қыстың қақпанында,
Қызыл аяқ қарды кештім Мешіндердің Ақпанында.

Толық оқу

Кәлима қайыру

Светқали Нұржан

Бейбақ Ақын тар үйінде жатып ап,
Тәңіріге жалбарынды.
(Ақымақ):
"Жерім менен Елімді аман қыла гөр,

Толық оқу

Ініге

Светқали Нұржан

Түзу өлең күтпе, інім, мына менен,
Мендегінің барлығы тұман-өлең.
Ұшырамау тұманға мүмкін емес,
Көзімдегі қап-қара Күнәменен.

Толық оқу

Түнгі түңілу

Светқали Нұржан

Шаруаның бәрі — шартарап,
Күледі Ай маған шалқалап.
Көшеде көшіп келемін,
Уайым, қайғы арқалап.

Толық оқу

Дауылдағы жалғыз қыран

Светқали Нұржан

Ел құлап жатыр Үстірттен жаңа бауырға,
Мезгіл ғой мынау — өзіңді таппай қалатын.
"Қазанның тары талқаны" — қара дауылда
Шаншылып көкте қыран тұр қақпай қанатын.

Толық оқу

Айгезбенің өлеңі

Светқали Нұржан

А, мына көлденең жатқан қара шың,
Бір беті биік Боз Сеңгір.
Сол екеуінің арасын
Боз атпен түнде кезсең бір...

Толық оқу

Күйші

Светқали Нұржан

Маңғыстау, баласы — абыз, даласы — аңыз,
Аңыздар арасында адасамыз.
Көшірген күй тіліне Тәңір үнін
Қаншама Дүрлер өтті санасаңыз...

Толық оқу

Сол... бір ән

Светқали Нұржан

Қызыл-жасыл лаулаған тоты қырда
Ізі қалған жастықтың.
Оты — Жырда.
Сонда аспанға Жұлдызбен ән жазып ем,

Толық оқу

Көне қыстауда

Светқали Нұржан

Көне қыстау.
Тұр таудың төбесі ұлып...
Шәуілдейді ақ күшік, енесі үріп.
Елесі ұрып кетті ме бала шақтың,

Толық оқу

Маңғыстау

Светқали Нұржан

Е, Маңғыстау, солай ма? —
Тек мен ғана деуші ем сені ұғатын.
Қасіретіңді, қасиетіңді, Әрәйна —
Мәңгі жырлап тауыса алмайды мың ақын.

Толық оқу

Біз

Светқали Нұржан

Не көрдім бұл өмірден? —
Қызық кештім ғайып сән.
Мені көрдім жеңілген
Ертесіне айықсам.

Толық оқу

Екі Отан

Светқали Нұржан

Сізден маған еш пайда жоқ ей, аға!
Аспаным бар — зәру емен саяңа.
Жылап келдім, жылап өтем өмірден —
Ақсын қаным! Шықсын жаным! Аяма!

Толық оқу

Сыйлық туралы хикая

Светқали Нұржан

Күні кеше гулеп кетті астана —
Өсек десе жан кіреді, ә, тасқа да...
"Үлкен кісі сыйлық беріп шақырса,
Анау ақын бармай қапты,

Толық оқу

Майханада

Светқали Нұржан

Хунгария — Кечкеметтің шарабын
Мақтап маған ұсынасың, қарағым.
Тамыр үшін; мың жыл бұрын үзілген
Тап осыны тауысатын бар әлім.

Толық оқу

Таң қауызын жарғанда

Светқали Нұржан

Көз көгермей жүрсем де, сөзге де ермей,
Сүре алмадым ғұмырды өзгелердей.
Айды арылтып тастаппын, жыл жеңілтіп,
Тейім жұмсақ болса да тезге көнбей.

Толық оқу

Кеңседегі кесір жыр

Светқали Нұржан

Мынау кеңсе қай кеңсе —мәрмәр кеңсе,
Енгізбейтін есігі аңғалды өлсе.
Кеңселердің желкесі күжіреймек —
Кер Заман мен шерлі адам кермар келсе.

Толық оқу

Досқа жазған хаттардан

Светқали Нұржан

"...Қош айтам саған. Бақұл бол! —
Мен өлем, досым! —
Көр бар дейді ғой далада өлікке тегін.
Мұқағали мен Жұмекен, Төлеген қосын

Толық оқу

Ағаға жазған хаттардан

Светқали Нұржан

Қара Ертіс қара өлеңнің арнасындай,
Шыңғыстау — поэзия Парнасындай.
Пірлі Абай мөр ғып өзі басып кеткен —
Судағы Ай Пегасыңның таңбасындай.

Толық оқу

Түнгі жыр

Светқали Нұржан

Жұлынымды жұлқылаған,
Сіңірімді сілкілеген,
Сүйегімнен шыра жаққан — Дәуренім! —
Ерніңе жұққан нұрын жұттым мұздай сәуленің.

Толық оқу

Бөлтірік жыры

Светқали Нұржан

Сен бөрісің, ағасы,
Мен — бөлтірік,
Тісім шықпай ішімнен келгем тынып.
Апанымнан бір күні сығаласам,

Толық оқу

Тағы да тұлпар туралы

Светқали Нұржан

Пай, пай, мынау тұлпардың тұрпатын - ай,
Көрген қызық осыған жүр татымай.
"Ыза қылған қолыма бір тигізбей",
Менің де бар Абайлық сырқатым - ай.

Толық оқу

Қалаға қайта оралу

Светқали Нұржан

Баққа бола, жоқ әлде, сорға бола
Қайта айналып келдім мен. —
Ар ма, Қала?!
Сары далаға сия алмай бейбақ басым,

Толық оқу

Мадақ – жыр

Светқали Нұржан

"Оян!" — деп таңда үн қатты Заңғардан құсым,
Оятуға ойды жетер ме қалған бар күшім? —
Өзіңізге, аға, арнаған бір жырым бар-ды,
Тұрғызбасам да мәңгілік мәрмәрдан мүсін.

Толық оқу

Той

Светқали Нұржан

Есігі есінеген тұр жер үйім,
Іште жоқ үлде менен бүлде бұйым...
Көп болды, той боп жатыр қыр астында,
Қазақ боп тойдан қалу мүлде қиын. —

Толық оқу

Өмірзая

Светқали Нұржан

Қарақшылар жетеу екен санасам,
Ақбоз, Көкбоз айналасы ала шаң ...
Ілесем деп аққан жұлдыз ізіне
Ылғи — осы,

Толық оқу

Ақын ағаға жауап-жыр

Светқали Нұржан

Елге кетем, — дедің бе, — елде не бар? —
Толып жатыр ел жайлы менде де Зар.
Қасіреттен елге кеп құтылмақсың,
Таба алмайсың ей, аға, емге де нәр.

Толық оқу

Тірлік

Светқали Нұржан

Мен деген кім? —
Жүрген сүлде кескінмін,
Хайуан текті кейіпке енген қан ысып.
Тіршілікке келгенімді кеш білдім,

Толық оқу

Заман

Светқали Нұржан

"Пайда - күн — ем, дүние — қоң, ыз етсең,
Есті жумай, есек артын күзетсең". —
дейсің, Заман, менің сара жолымды
Қисық тезбен кеткің келіп түзеп сен.

Толық оқу

Жедідегі жалғыз тал

Светқали Нұржан

Жедінің желі тұр тағы ызғырып таңнан,
Жапырақтарын ең соңғы үздіріп талдан.
Бұтақ-қолдарын ұсынды
Жалғыз тал маған,

Толық оқу

Күзгі жол

Светқали Нұржан

Күзгі жел жүр қойында,
Шаңытады түзгі жол.
Түзгі жолдың бойында
Тұнжырайды біздің ел.

Толық оқу