Мемлекеттік рəміздер-мақтанашым!
Аппақ түске ораныпты қара бақ
Жапалақтап тұрғаннан соң ақша қар.
Ақтөбенің саябағын аралап,
Немересін қыдыртып жүр ақсақал.
Аппақ түске ораныпты қара бақ
Жапалақтап тұрғаннан соң ақша қар.
Ақтөбенің саябағын аралап,
Немересін қыдыртып жүр ақсақал.
Ілгері жылжып, дəйім тек алға барасың,
Биікке самғап, құз биіктерден асасың.
Дамуға ғана таудай талаппен жылжитын
Мәңгілік елім мәңгілік қана жасасын!
"Неге ғана істерің кетті жаңсақ? "-
Деп, күрсініп қояды күдік демім.
Тас жүрегің еритін сəтті аңсап,
Үзіліп бара жатыр үміттерім.
Қызы бар қазақ жолды сақтайтын,
Ұлы бар ұлыларды сыйлайтын.
Жүрегімде от жалындап тұратын,
Мен бір қызы "қазақ" деген халықтың!
Жас ел болсақ та егемендікті жаңа алған
Қилы заман өткізіппіз сан алуан
Бейбарыс бабам Мысырды билеп кезінде
Тегіміз біздің сақ пенен ғұннан таралған.
Міржақыптың кезі келді көктейтін,
Басқалардың сөзі мүлде өтпейтін.
Жүрегінен қан тамшылап тұрса да,
Ешқашан да халқын тастап кетпейтін.
Мұң басқан ойлар,
Мұңдасқан сырлар,
Кеудені өртеп жандырар.
Өртенген кеуде,
Мен- Алашпын, мың өліп, мың тірілген,
Мен- Алашпын, алаштардың қадірін білген.
Мен өзіңдей қарапайым адаммын,
Мен өзіңдей дара туған тұлғамын.
Жыр менің тарланым жалғанда,
Жүрекке харам салған ба?
Мәңгілік, мәңгілік жүректе,
Біргеміз жарық - Ай аманда.
Даланың барлық еңсесі бүгін бір түрлі,
Жаздағы жарық күлкілер қалды іркулі.
Келеді қыс деп арқасы толған кең жазық
Жоғалтып бәрін жалғыз-ақ күнде сілкінді.
Сүреңсіз күзден рең қашып,
Іздейді жылы көрпесін.
Қарменен бетін қымтатып
Алады маза кеткесін.
Аналар сіздерсіздер, көктемнің жылы шуағы,
Сіздерменен бар әлем шұғыланып тұрады
Бұл әлемді тербететін- аналар,
Сіздерсіздер, әрбір үйдің нұрлы шырағы!
Балабақша отаны
Шырайлы бұл-Шымқала.
Жұмыссызға жұмысты
Үйіп берген-Шымқала.
Көз жетті бүгін осыған.
Өмір теңіз ғой тасыған.
Тасыған толқынмен алысып,
Тек қана алысқа асығам.
Менің мəнсіз сөзім деме,
Ренжіме.
Мен де ренжіп əлі жүрмін
Енді не?
Сені ойласам -
Сол күзгі жапырақтың иісі аңкып,
Өн бойыма еніп алып мезі етердей күй тартып мазалайды.
(Көзімнің карашығы улкейіп)
Керек болды нендей шара?
Қияң шыңнан құлап түстім,
Қиялдықпен өрлей сала
Бергін Алла тағдырын бірақ, құстың
Алыптықты көргiң келсе,
Осы ағашты көр мықты.
Шор-шор бұтақ, терең тамыр орнықты.
Найзағайдың жебесiне шыдаған,
Жауына семсер ұстап шапқылаған,
Бабам-ай,
Қулық-сұмдық пәк күнәдан.
Арғымағың тұяғы қазған жерден,
Басын иген бай, батыр, ақымағың,
Маңғыстау ақиығы – ақын Абыл.
Айтыста жеңiлiптi Балдай қыздан, -
Бұлбұлынан далалық сахнаның.
Өмір деген - тоқтығы емес қарынның,
Өмір деген - адалдығы арыңның.
Саған тілер жалғыз менің тілегім,
Қадірін біл қолыңдағы барыңның.
Жүректегі жеткізетін жырымды,
Тілім - қазақ, ұшқын атқан жалыны.
Ақтаратын өлеңім мен сырымды,
Тілім - қазақ, түркілердің сарыны.
Анда барсаң шындық жоқ,
Мында барсаң шындық жоқ.
Ақ көгершін – қарға боп
Ақ сұңқарым – құзғын боп!
Күнге де оны ұқсатам,
Айға да оны ұқсатам.
Олар бірақ аспанда
Қанат байлап ұшпасам.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі