Өлеңдер жинағы - 765 бет

Үйім - менің отаным

Фариза Оңғарсынова

Үй – сарай өткізердей хандар күнін
(мұндай жай – біраз жұртқа арман бүгін),
сыңғырап бұлақ үні, Күн әйнектен
төгеді біздің үйге таңнан нұрын.

Толық оқу

Түрмеге хат

Фариза Оңғарсынова

Салғандай тыпырлатып жанды мұзға,
шырылдап күн кешсем де қарлы құзда,
жүргенде Сіз биікте, білесіз ғой,
бармап ем «ағатайлап» алдыңызға.

Толық оқу

Іздеу

Фариза Оңғарсынова

Сенімен кездеспегелі,
сезе алмай мен де ештеңені,
жолығып қаламын ба деп,
қараймын жанарымды егеп

Толық оқу

Тістену

Фариза Оңғарсынова

Күндеңдер мына мені –
кішіртудің сол шығар бір-ақ емі.
Мен түгілі, мерт болған күншілдерден
Ақанның Құлагері.

Толық оқу

Сиыну

Фариза Оңғарсынова

Әуелі Алла,
сонан соң Бекет әулием!
Аруағыңа бас идім!
(Сиынарым өзің болғанда, мен неменеге жасимын!)

Толық оқу

Жантолының монологы

Фариза Оңғарсынова

Ей, ақындар, серілер!
Отырсыңдар ма алқалы топқа сөз маржандарын тізбектеп,
бұл дүниенің мықтылары деген біз деп тек.
Әр жерден жиған «асыл» ойлары таусылып қалған жоқ па деп,

Толық оқу

Өсиет

Фариза Оңғарсынова

Қаражау Нарын бойында аты шыққан
шешен, батыр,
әрі қайырымды адам болған деседі.
Оның шешендік

Толық оқу

Әйелдің монологы

Фариза Оңғарсынова

Сенің от құшағыңда
дүниені ұмытып талқысыдым.
Жүрегімді өртеді жан ыстығың.
Мынау байтақ әлемде тек екеуміз

Толық оқу

Әзіл

Фариза Оңғарсынова

Жабырқап жүргеннен бе жүдеп кей күн –
елпіл жоқ, меңіреу бір түнектеймін.
«Аспаннан құлап қапты – анау жерде
Күн жатыр!» – десе біреу, дір етпеймін.

Толық оқу

Өзімен сын

Фариза Оңғарсынова

Кестелеп көкірегімнен шырайлы өлең,
сырласып жүрмеймін бе Күн, Айменен.
Қазақтың бар салмағы маған ғана
түскендей болып неге жылай берем?

Толық оқу

Шаңырақ

Фариза Оңғарсынова

Бас қатырма баққа да, бұйымға да:
тірліктегі жұмағың үйің ғана.
Шатынап тұр, ал, менің шаңырағым –
келін жуас, қыз ойсыз, қиын бала.

Толық оқу

Жүректі оймен қамалап

Фариза Оңғарсынова

Өзгелер қызық кешіп жатыр күліп.
Адамдар «ойнап-күлген күнә,» - дейді,
өздері сол күнәға батып жүріп.
Батсам деп күнәсына адамдардың,

Толық оқу

Ақыл қиянаты

Фариза Оңғарсынова

Хабарым жоқ қасіретті шаң-күдіктен,
атырушы ем қырымда таңды үмітпен.
Табанымды сүйетін қытықтап құм,
жалғастырып жанымды мәңгілікпен.

Толық оқу

Ағалар

Фариза Оңғарсынова

Сүйсініп сөз еткенде тұлғаңды әркім,
мен талай мақтаныштан нұрланғанмын.
Аққудай жеңгелерім жандарыңда,
көркі боп жүруші еңдер думандардың.

Толық оқу

Оқырманға

Фариза Оңғарсынова

Жыр-жайлау
жанымды арбаған,
жете алмай, жолда қарманам.
Исі-ай деп жусан, жалбыздың

Толық оқу

Ана

Ануарбек Ермаханұлы

Айналайын анашым,
Өмір берген данасың.
Мені өмірге әкелген,
Ақ дидарлы анашым.

Толық оқу

Өрт сөндіруші

Ануарбек Ермаханұлы

Армандаймын мамандық,
Көңілім бар таланттық.
Өрт сөндіруші қалауым,
Батыр мықты боламын.

Толық оқу

Көршілер

Құмарбек Қалиев

Бір шатырдың астында тұрамыз, ә, аға, біз...
Тату көрші болайық, биік сонда-бағамыз;
Көрші тату болғанда, қажет пе екен шекара
Қабырғаны тесейік-төте болсын екі ара

Толық оқу

Мейрімім

Әбділдә Тәжібаев

Мейрімімнің шегі жоқ
Сенгенім мен сүйгенге.
От боп жанғым келеді
Жылуы жоқ үйлерде.

Толық оқу

Мұң туралы

Әбділдә Тәжібаев

Мұңдымын деп шағынбаймын қашанда,
Қорқам бірақ тіпті мұңсыз жасауға.
Мүмкін бе екен шексіз сүйіп өмірді,
Сол өмірдің мұңдарынан босауға.

Толық оқу

Құм

Әбділдә Тәжібаев

Құм менің құндағым ғой, бесігім ғой,
Өмірге бірінші ашқан есігім ғой.
Көктемде қозыменен бірге туып,
Ботамен ойнап бірге өсіп ем ғой.

Толық оқу

Қайың

Әбділдә Тәжібаев

Тынымсыз соқты жел борап,
Шайқады биік қайыңды.
Сұлуды белден алды орап,
Қайыңның шашы жайылды.

Толық оқу

Ертең

Әбділдә Тәжібаев

Келеді ертең жарқырап күндей жаңа адам,
Келеді бізге қуаныш - шаттық көтеріп.
Тұрыңдар, достар, берейік орын арадан,
Ғажайып жанға қошемет, құрмет етелік.

Толық оқу

Ақ сәуле

Әбділдә Тәжібаев

Қара жер, көк құрақ, қызыл гүл,
Көк аспан, көк теңіз мөп-мөлдір,
Жарық күн жарқырап жанып тұр
Дүниені ақ сәуле жауып тұр.

Толық оқу

Балама

Әбділдә Тәжібаев

Есің де кірді, есейдің, балам,
Ертеңге барар ашылды жолың.
Әке деп маған болмай-ақ. алаң,
Таба бер енді құрбыңның тобын.

Толық оқу

Балалар

Әбділдә Тәжібаев

Әнекей біздің балалар,
Әндетіп тағы оралар.
Әндетіп өтіп барады
Қуантып ата, ананы.

Толық оқу

Еркеле, жас

Әбділдә Тәжібаев

Еркеле, жас, еркеле сен, еркеле,
Күнге толы, гүлге толы өлкеңе.
Шық далаға желмен бірге жарысып,
Кетші қуып қырда жортқан тағысын.

Толық оқу

Жас ақынға

Әбділдә Тәжібаев

Інім - ау, сенбе өсекке,
Досымын әлі мен жастың.
Боламын ұзақ есепте,
Көбіңмен әлі сырласпын.

Толық оқу