Елес
Бəрі де кеш!
Дүние – қаратүнек,
Жарық емес.
Есіктен жарым түнде сығаламай
Айтылмай қалса, сөз – қайғы,
Болмысқа нəзік наз да – мұң.
Жүректің қылын қозғайды
Сəуірдей сəруəр сазды əнім.
Күн жылайды,
Тұнжырайды қас-қабақ.
Кеще өмірім кешегімнен басқарақ:
Сөздің мəні – жалаң,
Иə, мен тұтқындамын, тұтқындамын,
Тордағы Тоты құстың ұқтым халін.
Кімге мен мезгілімді ұрлатпадым,
Кімге мен мерезімді жұқтырмадым?..
Хан, мақтанба,
Адасқан ел жөн сұрар қаңбақтан да.
Қара түнге айналар дүйім дүние,
Қара көздің ішіне қан қатқанда!
Өлінің көңілін тірі аулар,
Тірінің көңілін кім аулар?
Өткен бір күнде өксік бар,
Кеткен бір күнде жылау бар...
Беу, бейкүнə Жəннатым,
Жақынсың-ау жанға тым.
Сан соқтырды сан рет
«Өмір» деген салдақың...
Маңдайының тері ащы, тұзы қалың
Мен Ертеңнің еліне қызығамын.
Бүгініме бүйрегім бүлк етпейді:
Ақпаны айқын,
Қайғы емес,
Жанды жейді жəй ғана мұң,
Қалайша тəрк етпекпін Лəйла бағын?..
Қаусырып бара жатыр қапас дүние,
- Виктор Франкл
- Оразбай Сарыбаев
-
- Виктор Франкл
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі