АҚЫЛ ОЙМЕН ӨЛШЕНЕДІ, ОЙ СӨЗБЕН АЙҚЫНДАЛАДЫ

Сөз адамды алға да жетелейді, тұйыққа да тірейді. Ол сырттан жай айтылған дыбыс емес, адамның ішкі әлемінен шыққан бағыттаушы күш. Сондықтан сөздің салмағы бар, ізі бар, кейде тағдырға айналатын қуаты бар. Адамды жақсылыққа бастап тұрған сөз – шындықпен суарылған, ниетпен бекіген сөз. Ондай сөз жүрекке жетеді, ойды оятады, адамды өз-өзімен беттестіреді. Ал қапасқа апаратын сөз – жалғанмен боялған, жауапсыз айтылған сөз. Ол адамды бір сәтке жұбатқанымен, ұзақ жолда тұйыққа тірейді. Ең қауіптісі – адамның өзіне өзі айтатын сөзі. Өйткені адам өзіне не деп сөйлесе, бірте-бірте соған айналады. Ақылдың өлшемі де сөзбен білінеді. Көп сөйлеумен емес, дәл сөйлеумен. Артық сөз – ойдың бытыраңқылығы, ал орнықты сөз – сананың тәртібі. Ой айқын болған сайын сөз де салмақтанады. Сол себепті дана адам сөзді үнемдейді, бірақ ойды тереңдетеді. Рухтың да сөз арқылы келетіні рас. Кейде бір ғана сөз адамды тірілткендей болады. Ол сөз міндетті түрде жаңа ақпарат емес, адам ұмытып бара жатқан шындықты еске салуы мүмкін. Рух сол сәтте оянады. Себебі сөз – рухтың тілі. Дұрыс айтылған сөз жүректі қозғайды, ал қозғалған жүрек адамды өзгертеді. Сондықтан таңдау шешуші. Қандай сөзді тыңдаймыз, қандай сөзді айтамыз, ең бастысы – өз ішімізде қандай сөзді қайта-қайта қайталаймыз. Адам өз болмысын сол ішкі сөзбен қалыптастырады. Сол үшін сөзге жауапкершілік – адамдықтың өзегі. Ақыл – оймен өлшенеді, ой – сөзбен айқындалады, ал рух – сол сөздің шындығына қарай көтеріледі не әлсірейді. Осы үштаған тең тұрғанда ғана адам өз жолынан жаңылмайды. ҮСЕН ЖАҚСЫЛЫҚҰЛЫ

---