Өлең, жыр, ақындар

Ботақан

  • 22.05.2019
  • 0
  • 0
  • 2524
Өркеш құмдар... аралды
Айнала шөккен түйедей.
Қашан, қалай жаралды? –
Жатыр айтпай, үндемей.
Біз қараймыз үңіліп,
Еш қимыл жоқ маңайда...
Бар төңірек тұр мүлгіп,
Бәрі жым-жырт, бәрі ойда...
Үлкен өркеш, кіші өркеш –
Құмдар, құмдар, құм талай
Шет-шегіне көз жетпес...
Жатыр өңір қымтамай.
Алдады ма көз талып,
Кенет қимыл - бұл қалай?
Бір... екі... құм қозғалып
Келе жатыр бер қарай!
Кішкене қос сүйір құм...
Суси түсіп, ырғалып,
Келе жатыр... бұйырғын
Ортасымен қақ жарып.
Кенет екі от жарқ етті...
Әлі үнсіз - жұрт аң-таң.
Таңырқатқан сол көпті
Болып шықты... Ботақан!
Кетті жайнап сол мекен
Бота шығып, - «Жұрт» шығып
Сонша неге болды екен
Сүйкімді бұл тіршілік!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жақсылық

  • 0
  • 0

Үңілсең сонау алысқа,
Әріге, тарих түбіне.
Жақсы да жаман көп нұсқа
Мұра боп қалып тіріге,

Толық

Тоғызбұлақ аңызы

  • 0
  • 0

«Қашаннан таудың көркі бұлағымен,
Қашаннан үйдің көркі шырағымен.
Қашаннан әйел көркі — дәм-тұзымен
Қашаннан ердің көркі ұранымен.»

Толық

Астана таңы

  • 0
  • 0

Алатауды көрдің бе, дос, алабүйрек таңдағы,
Бұлт үстіне қонған бүркіт, — деп қаласың Талғарды.
Ақторғын бұлт жел көтеріп желегіндей жеңгенің,
Елестетер жерден ұшқан көк аспанның белбеуін.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар