Өлең, жыр, ақындар

Құрдасыма

  • 02.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2781
Жыр жазарсың – мықтасаң,
Баурында туған төбенің,
Өзіңді-өзің ұқпасаң
Сені кім ұғар деп едің!

Өзіңе-өзің таң қалдың,
Өзгені сөктің «жасық» деп.
Ақыры, міне, алдандың
Қолдағы барға ғашық боп.

Ғашықтық жақсы, о, бауыр,
Ғашықтық жаман кей жерде.
Ғашығың – алыс, жолы ауыр,
Жеп-жеңіл өтем дей көрме.

Сенбесең, досым, жолға шық,
Ғашықтық жатар көзде де;
Алысқа қара, бол ғашық
Өзіңе емес, өзгеге.

Көтеріп соқпа көңілді
Көпірте берсең – оңдалар.
Сен жеңсең, ол жеңілді,
Сенде жоқ желік – онда бар...

Талабың ақ бас тау еді!
Ағарған жоқ қой шаш әлі,
Үйреніп бітсең әуелі,
Үйрету кайда қашады?!

Ерте ғой әлі, төзіммен
Ауруыңды емде, демші адам.
Отырмын оқып өзіңнен,
Не айтар деп ең мен саған!

Ұшқынды алсаң беріп от,
Сөнер ол самал ескенше.
Алдыңа қарап кері кет,
Артыңа қарап өскенше.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Білмеймін мықтымын ба, осалмын ба

  • 0
  • 0

Білмеймін мықтымын ба, осалмын ба,
Барым сол – бір жүректі тосам мыңға.
Оңаша тергесем де, терлесем де
Өзімді жыққаным жоқ дос алдында.

Толық

Сендер, сендер ақталмай-ақ қойыңдар

  • 0
  • 0

Сендер, сендер ақталмай-ақ қойыңдар,
алғаш рет сілтенген ақ сойылдар!
Алғашқы қол, жат қалтаны ақтарған,
алғашқы адам барымтаға аттанған,

Толық

Күншығыс қызыл туын көкке байлап

  • 0
  • 0

Күншығыс қызыл туын көкке байлап,
Дір етіп нұрға балқып тоқтады аймақ.
Мойыны ұзарыпты қарт шыңдардың,
Мұнартып күншығысқа көп қарайлап.

Толық

Қарап көріңіз