Асханада
- 0
- 0
Қартаң әйел қасы иілген тағадай
қимылыңды, бет-жүзіңді бағады-ай.
Есеп шоттың тасы жылпың, тіл жұмсақ —
жарылқап тұр, жарылқап тұр жағалай.
Аспан жақ боздап кетті, мықты-ақ қайғы,
диюлар бұлт тасалап бұқпақтайды.
Көпшік қып қолтығына қара бұлтты ап,
әнеки, Әзірейіл барады ықтап.
Дастан
Жұмекен Нәжімеденовтің «Домбыра» өлеңі домбыра аспабы арқылы жүректің сырлы сезімдерін және поэзия тілінің нәзіктігін терең жеткізеді. Ақын домбыраның үні мен адам сезімдерінің үндесіп жатқанын көркем бейнелейді, бұл шығарма оқырманға ұлттық музыкалық мәдениетті сезінуге мүмкіндік береді.