Әнші қыс

Астанада қар қалың,
Аттап қалсаң алға адым:
Аңғарасың -
Ақ қыстың,
Бiр әуенге салғанын…

Өзiң де оған бiр уақ,
Қосыласың ыңылдап.
Ызғырық жел гулейдi,
Күйiн шертiп тым ұзақ…

Көргендерiн жолдағы,
Әнге қосып ол дағы:
Қос ішектi қуалар –
Тролейбус қолдары…

Машиналар тым жүрдек,
Қойғандай-ақ тiзгiндеп:
Қозғалады орнынан,
Бұраң-бұраң би билеп…

Әншi қыстың сырын дәл,
Көше кезген ұғынар:
Сырлы әуенге елiтiп,
Қос құлағың шыңылдар…

---