Сүйінші!

”…Сүйiншi!
Ой-һой!…”
Тым ерлеп,
Есiк қақты бiреу кеп.
Қайталанды сол дауыс:
“Сүйiншi,
Кесте тiгер!..”– деп.
Қобалжып атам бiр түрлi,
Есiкке тұра ұмтылды…
“Сүйiншi!..” –
Осы бiр сөзбен,
Үйге жылу, нұр кiрдi.
Кемсеңдеп,
Үнiн шығармай,
Əжем жүр жаны шығардай.
“Кесте тiгер…”–
Бұл сөздiң,
Мен тұрмын мəнiн ұға
алмай…

---