Өлең, жыр, ақындар

Сергелдең

  • 05.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1064
Болмаған соң бойда жігер, қаруың,
Қырсыздықтың таттың талай зәр-уын.
Кімге керек іштен тынып жануың?
Әлдекімнің артық санап аруын,
Жүр жиілеп сыртта қонып қалуың.
Өміріңде бар әйтеуір салқындық,
Көңіліңе салып жатыр әр күн дық.
Баяны жоқ бақыт үшін әр түндік,
Ұшып-қонған көбелектің салтын қып,
Өзіңді-өзің көрсетесің жарқын қып.
Өзіңді-өзің алдандырып бір ауық,
Өзге жанға ынта-дертің жүр ауып.
Келіншегің көздің жасын бұла қып,
Жұбатады жас балаңды жылауық,
Кетті білем жарымынан түн ауып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын – елдің еркесі

  • 0
  • 0

Ақын – елдің еркесі,
Ақын – төлдің серкесі.
Қайда барса, ақынды
Қарсы алады өлкесі.

Толық

Қасқыр мен көгершін

  • 0
  • 0

Деді Қасқыр:
– Көгершін,
Айтар болсам егер шын,
Көңілдісің сен дәйім,

Толық

Қырық қарлығаш

  • 0
  • 0

Баяғы өткен заманда
Жұт болды бір алапат.
Мал түгілі адамға
Әкелді ол зар, апат.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар