Өлең, жыр, ақындар

Шаруа мен қарақшы

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 865
Шаруа үй салып оңалды,
Сатып алды сүт шелек пен сиырды.
Ормандағы сүрлеу жолмен шиырлы
Кештете үйге оралды.
Шыға келіп Қарақшы ағаш түбінен,
Шаруаны тонап алды сол күйі.
«Мен сорлыны ая, – деді ол қорбиып, –
Қалдым енді сомпиып.
Сиыр үшін бір жыл қаржы жиып ем,
Осы күнге жетем деп».
«Жылама онда бекерге, –
Деді жауыз, – алайын тек керегін,
Бәрібір мен саумаймын ғой сиырды;
Онда өзіңе тиімді,
Қала қойсын шелегің».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Келін хикаясы

  • 0
  • 0

Оң ба, әлде теріс пе,
«Тақиялы періште»
Деген фильм кергенбіз,
Күлкіден бір өлгенбіз.

Толық

Өлген ақынның өзін жерлеуге жиналғандар алдындағы монологі немесе қабір басындағы сөз

  • 0
  • 0

Бұл дүниенің қызығына тоя алмай,
Жортып жүрген жігіт едім қояндай.
Енді бүгін тас табытта жатырмын,
О, Алла-ай!

Толық

Жылан

  • 0
  • 0

Соншалықты алаңдар
Болмаса да зор тіпті,
Ерте кезде адамдар
Жыландардан қорқыпты.

Толық

Қарап көріңіз