Өлең, жыр, ақындар

Шаруа мен қарақшы

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 781
Шаруа үй салып оңалды,
Сатып алды сүт шелек пен сиырды.
Ормандағы сүрлеу жолмен шиырлы
Кештете үйге оралды.
Шыға келіп Қарақшы ағаш түбінен,
Шаруаны тонап алды сол күйі.
«Мен сорлыны ая, – деді ол қорбиып, –
Қалдым енді сомпиып.
Сиыр үшін бір жыл қаржы жиып ем,
Осы күнге жетем деп».
«Жылама онда бекерге, –
Деді жауыз, – алайын тек керегін,
Бәрібір мен саумаймын ғой сиырды;
Онда өзіңе тиімді,
Қала қойсын шелегің».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мұрап

  • 0
  • 0

Жаздың жібек самалы
Масақтарды тербейді.
Шөлдесе егін шамалы,
«Маған сусын бер», – дейді.

Толық

Аққу, шортан, шаян

  • 0
  • 0

Жолдастардың болмаса егер бірлігі,
Алға баспас тірлігі,
Іс бүлініп, арыла алмас сордан көп.
Бірде Аққу, Шаян және Шортан боп,

Толық

Түлкібұлаң

  • 0
  • 0

Сатушы Түлкі болды,
Алушы жұрты болды.
Жасырған сөре астында
Көл-көсір мүлкі болды.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар