Өлең, жыр, ақындар

Болат

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1289
Сынған қылыш жатты бір
Араласып темірге,
Біреу оны сатты бір
Шаруаға тегінге.
Онда көп іс болған ба:
Сол Болатпен бір пайданы тапқалы,
Қылышты тез саптады
Және онымен қабық сырды орманда.
Ал, үйінде ағаштарды жаңқалап,
Шапты бірде бұтақтарды балталап,
Енді бірде жонып жатты қада да.
Жыл өтпестен арада,
Сол Болатты жібергенде лақтырып,
Балта біткен шат күліп,
Мініп алды ат қылып.
Қарап Кірпі іргеден,
Ескерусіз жатқан ескі қорапта,
Бір күні ол былай деді Болатқа:
«Айтшы маған, өмір ме екен бұл деген?
Естуші едім көп тегі
Болат жайлы ел әңгіме еткенін.
Емес пе ұят жаңқа шауып шамалы,
Бірде жонып қаданы,
Ақырында ойыншық боп кеткенің?»
«Жасқар едім жауларды батырлардың қолында, –
Деді Болат, – тап қазір керегі жоқ оның дәл.
Жеңіл-желпі жұмыспенен іске асып,
Тек жатқам жоқ қайда да.
Ұялса сол ұялсын да, қысқасы,
Жарамаса әйтеуір бір пайдаға».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аққудайын айдын көлде таранған

  • 0
  • 0

Аққудайын айдын көлде таранған,
Тұла бойың таң-тамаша жаралған.
Көз айырмай кеуде керген анардан,
Жалт-жұлт етіп жалын ұшты жанардан

Толық

Соқпақтар

  • 0
  • 0

Қарақұм бұл –
Жолсыз дала көсілген.
Алақанның
Аясындай өресі,

Толық

Арыстан, бөкен және түлкі

  • 0
  • 0

Ну жыныста қуды Арыстан Бөкенді,
Міне, міне, ұстады...
Ашылды аран тұста бұл,
Шынында да түскі тамақ жетерлік.

Толық

Қарап көріңіз