Өлең, жыр, ақындар

Жылан

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1036
Жылан бірде Юпитерден өтінді:
«Дауысын бер Бұлбұлдың,
Әйтпесе, өмірім суып қалған секілді.
Қайда барсам, құрғұрдың
Бәрі мені ұрады:
Бірі сәл,
Таяқ жұмсап бірі дәл,
Жан сауғалап, әрең қашып шығамын.
Төзе алмаймын енді мұндай өмірге,
Бұлбұлдайын сайрар болсам тегінде,
Таңдандырып талайды,
Жетіп атақ, абыройға арайлы,
Ұйытар ем әңгімеммен орамды».
Солай етті, деп Юпитер: «Жарайды».
Ысылы мен жылан ізі жоғалды.
Тал басынан ыңғайлы орын сайлады,
Жылан содан Бұлбұлдайын сайрады,
Жақын келіп қонды құстар қайдағы;
Танып қалып «әншіні», ұшты құстар асығып,
Кімге ұнасын мұндай айла-тәсілі?
«Болғаны ма үнім сонша ұнамсыз?» –
Деді Жылан күрсініп.
«Сыңғырап тұр, – деді Торғай, – күмәнсіз,
Жатыр тіпті Бұлбұлменен бір шығып.
Шошыдым тек, айтар болсам шынымды,
Көрген кезде жалақтаған тіліңді;
Тым қауіпті жақындасаң бір қадам.
Ермек емес, шын сөзім-ақ кәдімгі:
Жалықпай-ақ тыңдар едік әніңді,
Бірақ, бізден алысырақ шырқасаң».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мінез

  • 0
  • 0

Сендім бе екен біреуге – сенем мықтап,
Ердім бе екен біреуге – ерем мықтап.
Әсте, екі сөйлеуім мүмкін емес,
Сенімімді селт етпей өлем құптап.

Толық

Албанға

  • 0
  • 0

Райымбек секілді батыр берген,
Мұқағали секілді ақын берген.
Албан елі қашанда қасиетті,
Сондықтан да, жаныма жақын көргем,

Толық

Түлкі – құрылысшы

  • 0
  • 0

Бір Арыстан тауықтарды ұнатты;
Кемшілігі болды оның бір ғана:
Ғажап емес бұл жаңа!
Тауығында қора жоқ-тын тұрақты.

Толық

Қарап көріңіз