Өлең, жыр, ақындар

Той

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 924
Аштық жылы жұбатпақ боп аңдарды,
Арыстан бір той жасауға қамданды.
Жіберіліп жүйрік пенен дүрлері,
Шақырылды меймандар –
Көп аңдар
Үлкен-кіші түрлері.
Арыстанға келіп жатты күнде олар,
Шақырғанда кім қалар?
Той жақсы ғой тоқ жылда да іргелі.
Келді Суыр, Түлкі және Көртышқан,
Кешікті олар сағатқа,
Қонақтармен кезікті тек тамақта.
Ал, Түлкіні сор қысқан,
Ауызы бос емес еді сол тұста;
Суыр суға жығылған,
Тышқан жолдан бұрылған.
Аш қайтуға бәріне де жол қысқа.
Бос орынға – Арыстанның қасына
Тұра ұмтылды үшеуі де асыға.
«Тыңда, достар, – деді Барыс сол жерде, –
Бұл кең орын, емес тіпті сендерге:
Пілге арналған, келе қалса ол егерде,
Таптап кетер, шын қорқыныш төнер де.
Ендеше,
Аштан-аш қап қайтқыларың келмесе,
Босағада қалыңдар,
Құдай ақы, сонда тояр қарындар.
Сендерге емес бұл орын,
Сақталған тек аңдарға ірі пішімді.
Қаламаған кіші аңдар тұрып тамақ ішуді,
Үйінде отыр, білемін».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын азабы

  • 0
  • 0

Ақынның жүрмес жері жоқ,
Ақынның білмес елі жоқ.
Жол тауып сансыз жүрекке,
Жаралған жан ғой сері боп.

Толық

Қорадағы қасқыр

  • 0
  • 0

Қасқыр түнде қой қора деп оңды нақ,
Ит қораға болды тап,
Ондағылар көтерді шу-дабырды.
Сезіп қалып қанда ауыз сотқарды,

Толық

Кешіккен көктем

  • 0
  • 0

Бұл аспанның түбі түсіп кеткен бе?
Жете алмайа-ақ қойдым сұлу көктемге.
Жапалақ қар жауады кеп, жауады,
Қызғалдақтар құлпыратын көк белде.

Толық

Қарап көріңіз