Өлең, жыр, ақындар

Бидай туралы баллада

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 7942
Күн күледі,
Гүл күледі қырларда.
Әрі күн боп,
Әрі гүл боп
Жатады дән қырманда.
Айтады күн:
— Нұр алдың деп сен менен.
Айтады гүл:
— Түр алдың деп сен менен.
Күн сөзіне
Күліп бидай қарайды.
Гүл сөзіне
Күліп бидай қарайды.
Өз жүзінде
Күн нұры бар,
Гүл түрі бар арайлы.
Сенен нұр ап,
Сенен түр ап,
Өстім туған даламда.
Дейді ол бірақ,
Маңдай терін төккен маған
Борыштымын адамға.
Күн күледі,
Гүл күледі,
Қырларда.
Қызыл жұлдыз — қызыл бидай
Жанады от боп қырманда.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Октябрь құрдасы

  • 0
  • 0

І
Жетпеген желмаямен жайлы орынға,
Кім білсін, жатыр бабам қай қорымда.
Жатыр ма әлде Сейхун жағасында,

Толық

Бозшакөл басында

  • 0
  • 0

Осы екен ғой ата-бабам өлген жер,
Жоқ оларды қазір көзбен көргендер.
Ескен желдер қанатына мініп ап,
Көшкен құмдар,

Толық

Баяғы сөзің әлі есте

  • 0
  • 0

(Сейтжан Омаровқа)
Сұр шинельді киінген,
Соғыстың сонау жылдары.
Аспан мен жерді үйірген,

Толық

Қарап көріңіз