Өлең, жыр, ақындар

Бидай туралы баллада

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 7992
Күн күледі,
Гүл күледі қырларда.
Әрі күн боп,
Әрі гүл боп
Жатады дән қырманда.
Айтады күн:
— Нұр алдың деп сен менен.
Айтады гүл:
— Түр алдың деп сен менен.
Күн сөзіне
Күліп бидай қарайды.
Гүл сөзіне
Күліп бидай қарайды.
Өз жүзінде
Күн нұры бар,
Гүл түрі бар арайлы.
Сенен нұр ап,
Сенен түр ап,
Өстім туған даламда.
Дейді ол бірақ,
Маңдай терін төккен маған
Борыштымын адамға.
Күн күледі,
Гүл күледі,
Қырларда.
Қызыл жұлдыз — қызыл бидай
Жанады от боп қырманда.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Полк командирі

  • 0
  • 0

Сонау алыс Испания жерінде,
Оқ ішінде қарады ол өлімге.
Қиыр Шығыс аспанының астында
Жаралы боп жатты Хасан көлінде.

Толық

Ақын арманы

  • 0
  • 0

Айтатын дос, қасының ашып атын,
Бір күні отырды да Қасым ақын,
Деді маған:— Ұлы ғой Абай деген
Ақын біткен алдына бас ұратын.

Толық

Рустави

  • 0
  • 0

Жанар таудай жатқан жонда атылып,
Жалынымен бұлттарды айдап сапырып,
Гудогімен ащы даусы жер жарып,
Рустави алды мені шақырып.

Толық

Қарап көріңіз