Өлең, жыр, ақындар

Тоқылдақ пен тоты

  • 11.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1916
Тоғайда Тоты болды,
Көзінің оты болды.
Құлпырған жүні болды,
Әуезді үні болды.
Сыланды, таранды,
Паңдана қаранды.
Деп ойлады:
«Тоғайдағы
Құстардың әсемімін,
Ерекше әсем үнім.
Тоғайға сән беремін,
Маңайға ән беремін».
Бір күні Тоқылдаққа
Деді ол:
– Тоқылдатпа!
Миымды ашытпа,
Бұл жерден қашықта!
Тоқылдақ:
– Құп! – деді, –
Тек мынаны ұқ, – деді, –
Менсіз тоғай не болмақ?
Маңай не болмақ?
Құрт қаптап кіріп кетпей ме?
Ағаштар шіріп кетпей ме
Тоғайсыз сәнің қайда?
Әнің қайда?
Соны ойлап, мен байғұсқа
Күн-түні дамыл қайда?
* * *
Өзге еңбегін ұқпаған
Шыңға шырқап шықпаған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бала қарға

  • 0
  • 0

Бүркіт түйіліп,
Көк төсінен бір отарға шүйіліп,
Ілді шағын тоқтыны.
Бала қарға қарады да сүйініп,

Толық

Қолғап

  • 0
  • 0

Көктем шыға бір бала
Атып ұрды ұрнаға
Киіп жүрген қолғабын.
«Енді суық болмайды,

Толық

Мен – Үйсінмін

  • 0
  • 2

Мен – Үйсінмін, қауға берсең, қауға бер,
Қанағызып, үйренгем жоқ жаулап ел.
Дауы да жоқ, жауы да жоқ, тып-тыныш,
Бауырларым, біздің асқақ тауға кел.

Толық

Қарап көріңіз