Иесіз қорада
- 2
- 1
Не күшті – себеп болған тағдыр күшті,
Сол билер өмірдегі көп жұмысты.
Елсізде биылғы қыс жалғыз жатып,
Жазып ем бұрын басқа түскен істі.
Айна қойдым алдыма...
Айна қойдым алдыма,Көрейiн деп өзiмдi.
Екi құлақ тарс бiтiп,
Шел басыпты көзiмдi.
Иiс бiлер мұрын жоқ,
Таза ақылдан ырым жоқ,
Түзелерлiк түрiм жоқ,
Жалған деме сөзiмдi.
Ақ ниетiм бұрын жоқ,
Жүрегiмде нұрым жоқ,
Жасыратын сырым жоқ,
Айтпай арам безiмдi.
Жалғыз менi деме қор,
Менi көр де, сене көр,
Сен де емессiң менен зор,
Дәл мен деп бiл өзiңдi.
Адамның бәрiн елесе,
Аламын деп iрiсiн,
Бәрi өтедi әрi қарай,
Сен де соның бiрiсiң.
Електе қалмас бiр адам,
Не ғылымды, не надан.
Бiз сияқты барша жан
Сорға сатқан ырысын.
Ындыны таза ешкiм жоқ,
Сыртында май, iшiнде оқ.
Түп қарыны толған боқ,
Жасырып жүр мұнысын.
Пікірлер (2)
Пікір қалдырыңыз
Мұтылғанның өмірі
- 1
- 4
Бесiмде оқу бiлсiн деп,
Ата-анам бердi сабаққа.
Жетi жаста жетiм боп,
Түскендей болдым абаққа.
Бейсек
Шәкәрім Құдайбердіұлы нағыз ұстаз!
Алма
Ухх, бұл «Айнa қойдым алдыма» деген өлең жүрекке бірден келеді ғой ✨. Өлеңнің әр сөзі — адам тағдыры, арман-мақсат пен өмір мәні туралы ой салатын терең түйін. Өз алдыңа айна қойып, ішкі дүниеңді түгендеу – нағыз үлкен адамның ісі емес пе?!
Осыны оқып отырып өзім де өзіме ой салдым: неге қалай өмір сүріп жүрмін, қай жолмен бара жатырмын деген секілді… Қысқа, айқын, бірақ ауыр салмақты сөздер — дәл осындай жырлар жүрекке серпін береді.