Өлең, жыр, ақындар

Кілт пен құлып

  • 25.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1988
Есікте құлып тұрды,
Тесікте кілт тұрды,
Соңғысы күліп тұрды:
– Құлыпты қашанда,
Жабам да, ашам да.
Сонда да
Бағамды ол білмейді,
Көзіне ілмейді.
Өкпем сол ғана –
Сені жұрт пір дейді.
Бірақ, менсіз
Ретсіз, жөнсіз
Үйге ешкім кірмейді.
Құлып былай деді:
– Соншалық Құдай ма едің?
Үйді бақсаң,
Мені ашып-жапсаң,
Орындағаның қожаның бұйрығын.
Ал, өзінше ашпайтын,
Ешқайда баспайтын,
Белгілі ғой құйрығың.
* * *
Мысалда мынандай мән бар:
Біреусіз ештеме шешпейтін,
Өзінше өспейтін
Аз емес қой жандар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мансапқордың арманы

  • 0
  • 0

Болсамшы біреуге іні, біреуге аға,
Немесе бір мықтыға күйеу бала.
Мен сонда жалғызсырап жаутаңдамай,
Көрер ем қошемет пен сүйеу ғана.

Толық

Ата мен әжеме

  • 0
  • 1

Атамыз бар – дедушка,
Әжеміз бар – бабушка.
Немере деп қарайды,
Шашымызды тарайды.

Толық

Елек пен Кебек

  • 0
  • 0

Диірменде Елек тұрды,
Түскен дәнді елеп тұрды.
Тартылған дән әппақ ұн боп,
Ақ шанақта бөлек тұрды.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар