Әкеме жазған хаттардан – adletkarimov

Налам жоқ, түніммен ала таңыма
Біраз көңіл бөлсеңші балапаныңа
Барлығыда болса да, бірақ әке
Ештеңе жетпейді алақаныңа
Сенсіз күлу, қасірет, әлде мұңба?
Батып бара жатқандай қара құмға
Күйде болам, сағынсам егер сізді
Құс қанат, үзілген қауырсынға
Арыла алмай, көздерім мұз- қарынан
Құлай жаздап өмірдің құздарынан
Бөтен әке болсада қызғанамын
Көршілердің, ұлменен қыздарынан
Сен жоқта, бойымнан күш атылмай
Әлде жоқ, биікке ұшатындай
Өзгелердің әкесін көрген кезде
Кеудемді зар келіп қысатындай
Шынымды айтсам, жүрегім күңгірттеніп
Ойлар жатыр, ішімде мың бүктеліп
Тұрады көлегейлеп күннің көзін
« Жетім» деген жалғыз сөз, сырғып келіп
Жұрт саусағы, батырады тереңге
Жасқанумен жанып кете берем бе?
Іздеп тапшы, ұлыңды сен ерінбей
Жан бар кезде, жан бар кезде денеңде
Қорықпаймын, көзімнен қан ағылсын
Тамырымда , түбірімен шабылсын
Әке өзің мені іздеп таппасаң
Бөтен көздер мына мені нағылсын