Ұлыстың ұлы күні – Қуат Адис

Қыс қыр асып кетті аулақ,
Шығады енді көк қаулап.
Наурыз тойы басталды,
Жерошақта от лаулап.

Жердің тұнық тұнбасы –
Жылт-жылт етті жылғасы.
Жақсылықтың бастауы –
Келді міне, жыл басы!

Жылдан жылы жетті леп,
Күн де нұрын төкті кеп.
Жас желекке ақ құйдық,
«Ақ мол болсын!»,-деп тілеп.

Білінгеннен қасқа таң,
Жасады әжем асқа қам.
Жас көшеттен тал егіп,
Бұлақ көзін ашты атам.

Қалғығанда тыныш түн,
Қыдыр кезді қыр үстін.
Татуласты араздар,
Ұлы күні Ұлыстың.

Шырқалғанда ән-дастан,
Жаңғырып тұр таңғы аспан.
«Наурыз көже» қайнайды,
Жеті түрлі дәм қосқан.

Еріп ақ қар – ақ әлем,
Алды бір сәт дала дем.
Асыр салып, ойнаған,
Той қызығы – баламен.

Бәйге алаңын шаң қылып,
Тәмам жұртты таң қылып.
Шын жүйріктер қара үзді,
Шабандарды қалдырып.

Дәл осындай құтты күн,
Шабандоздар шықты кіл.
Көкпар кетті додадан,
Тақымында мықтының.

Жылдың басы – елге құт,
Кетсін бәле жерге еніп.
Алтыбақан тебеді,
Қыз-бозбала тербеліп.

Ақ көл-көсір, асың да...
Молшылық қой, расында.
Ақ батасын берді атам,
Дастарханның басында.

Табиғатпен жарасқан,
Елім осы – бағы асқан.
Ән салып тұр барлығы,
Тамсанып тұр дала, аспан.