Өлең, жыр, ақындар

Ақтұйғын

  • 24.03.2020
  • 0
  • 0
  • 2235
Жақсының лебізінен бал тамшылаған,
Жүйріктің керегі жоқ қамшылаған.
Күнінде алпыс үйрек ілсе-дағы,
Ақтұйғын бағаң артық қаршығадан.

Басында мүнтәханның бар-ды терек,
Адамға сыр ашпайтын жолдас керек.
Ойласам, ғылым түбі—түпсіз дария,
Дарияны сайрандауға кеме керек.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жиырма бес

  • 0
  • 0

Беріп кет сақинаңды мыс та болса,
Жүрейік күліп-ойнап қыс та болса.
Таста да етігіңді байпақшаң кел,
Көрейін өз сорымнан ұстап алса.

Толық

Ақ қайың

  • 0
  • 0

Өзіңе таныс баяғы қайң,
Сарғайып күзде тұрады дәйім.
Дариға, сол бір ғажайып күндер,
Елес пе еді, білмеймін, айым.

Толық

Арда қоңыр

  • 0
  • 0

Базардан алып келген айнасын-ай,
Айнадай екі көзің жайнасын-ай.
Көп айдың көрмегелі жүзі болды,
Құрбыжан, бір көрінбей қайдасың-ай.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар