Өлең, жыр, ақындар

Қара өлең

  • 05.04.2020
  • 0
  • 0
  • 4206
Аулымның қонған жері жусан ба екен?
Белімді тал жібекпен бусам ба екен?
Кешегі өтіп кеткен жиырма бесті
Соңынан қос атпенен қусам ба екен?!

Айқайлап ән саламын «қыздар-ау!»—деп,
Артыңа қарамайсың «кім бар-ау?»—деп.
Басыңнан қызыл шарқат ауған күні,
Саныңды бір соғарсың «күндер-ау!»—деп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алматы мен Қоғалы-ай

  • 0
  • 0

Дүние өтеді тағы да, дүние өтеді, ахоу,
Оймақсыздың қолынан ине өтеді, әләулім-ай.
Күлің барда күнде ойна, мынандайда, ахоу,
Сұм жалғанның түбіне кім жетеді, әләулім-ай.

Толық

Қаршыға

  • 0
  • 0

Қаршығам қаз ал десем, қаз алмайды,
Ежелден кекті дұшпан тазармайды.
Болғанда қыз саудегер, жігіт базар,
Олар да бірін-бірі базарлайды-ай.

Толық

Самарқан Түркістанұлын әйелі Үриланың жоқтауы

  • 0
  • 0

Мінгенде атың көкжарқын,
Айтайын, жұртым, сөз нарқын.
Суға да малтып жүргенде,
Болмаған екен бір жақын.

Толық

Қарап көріңіз