Өлең, жыр, ақындар

Жапырақ

  • 02.09.2021
  • 0
  • 0
  • 567
Жаз дәурені азайып қалғасын ба
селдіреген жапырақ тал басында
Жер-ананың қойнына жөнелді, әне,
шайқалақтап ауаның арбасында...
Алыс тартып, азайып жігер-қызық,
сар түсінен сарала жыр өргізіп,
жапырақтар қоштаса қол бұлғайды,
жаз-әлемнен біржола күдерді үзіп.
Жапырақтар...
сары ала жапырақтар..,
әрбіріңде қаншама жатыр ақпар!?
Күнің өтіп барады-ау...
күнің өтіп,
шашу болып соңғы рет шашырап қал...
Жапырақ тал басында селдіреген —
жаңа ғана бүр жарған өндір өлең.
Жаз қызуы жасартып кетіп еді,
күз қазаны қуырып, солды денең...
Топырақтан қайта орнап сән басыңа,
айналарсың тіршілік жалғасына.
Жер ананың қойнына жөнеле бер
отырып ап ауаның арбасына...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Менің жерім

  • 0
  • 0

Менің жерім...
Эфирден ән естілді,
Қайталадың сол үнді сен неліктен...
Жерім деп сол ән салған нәресте үнді

Толық

Өмір сахнасында

  • 0
  • 0

Жас келіншек
Жас қабірдің басында,
Екі сәби — екі Күні қасында
Егіледі іздеп жарын мерт болған

Толық

Теміржолшылар жыры

  • 0
  • 0

Шежірелі құлан жортқан құм-далам,
белес-белес белдерден қол бұлғаған.
Болат жолдар жер бауырлап төсіңде
Жер-ананың жүрек күйін тыңдаған.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар