Өлең, жыр, ақындар

Арқан болар тырналар

  • 12.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1485
Нiл бояулы көктем кеп,
Аспан мөлдiр көкпеңбек.
Желбiреткен самалын
Жер одан да өткен көк.
Шық моншағы үзiлiп,
Құлпырады қырқалар.
Келедi ұшып тiзiлiп,
Тырналар, көп тырналар.
«Тыраулайды» тырналар,
Таныс бiзге сол ырғақ.
Дауыстайды балалар:
«Арқан бол!» – деп,
қол бұлғап.
Естiгендей олар да,
Қанат қағып, жайланып.
Бейне арқан болар да,
Ауылды бiр айналып.
Қос қанаты – құшағы
Көктiң жүзiн аймалап.
Алыс жаққа ұшады,
«Айдын көлдер қайдалап».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кімге күлу керек?

  • 0
  • 0

Достар қатар жүргенде,
Жақсы өзара күлген де.
Бiрақ та, күл
Жөнiмен

Толық

Інімнің аңқаулығы

  • 0
  • 0

Монтер ағай келдi де,
Бағананың қасына.
Үзiк сымды көрдi де,
Өрмеледi басына.

Толық

Мiне, жiгiт!...

  • 0
  • 0

Тай əрi де тулады,
Тай берi де тулады.
Көрiп тұрған балалар
Дедi: – Əне, құлады.

Толық

Қарап көріңіз