Жыңғылды көң – Жүрсін Ерман

Аңсап ем айлар бойы бұл күнді мен,
Ақыры жеттім саған,
Жыңғылды көң.
Иіскесем шашақталған шырпыңнан бір
Жаныма болатындай мың күндік ем.
Өткізем жыңғыл кезіп бұл күнді мен,
Жұпары құдіредей жыңғылдың ем.
Қайырбай Зәкіровтың қаламына
Ылайық ойдым-ойдым күлгін кілем.
Төріме түбі сенің үлгіңді ілем.
Бебеулет баяғымды, ізгі күйшім!
Кеткен бе көңмен көшіп біздің үй шын?
Жыңғылдың шыртылдаған шоғын қаузап,
Сезініп отырушы ем күздің исін...
Қалпыңды таппасам да сол баяғы
Белгілер мен білетін мол ғой әлі.
Көзімді жұмсам болды –
Бір қара шал
Менен құран дәметіп,
Қол жаяды!
Жыңғылды көң.
Картада жоқ ондай ат.
Көңілден келесің тек жоғалмай-ақ,
Ей, інім, отырмысың ағаңды аяп?
...Байғыздар там ішінде жағы сембей
Бағыштап отырғандай маған да аят!