Қызыл өлең – Баянғали Әлімжанов

Қызыл ғасыр құйыны,
Қызыл ғаскер шығарған,
Қызыл көзді қылышкер,
Қызыл сиса ту алған,
Қызыл гүлін жайнатып,
Қызыл қанмен суарған!
Қыздың қанын бұздырып,
Қызметіне тұрғызған,
Қызыл атқа мінгізіп,
Қызу жолға бұрғызған,
Қызықтырып әрнеге,
Қызбабасты қыздырған...
Қыздырманың қызыл сөз,
Қызырлы ойды бұқтырған,
Қыз-қыз қайнап, ұранын,
Қызылшадай жұқтырған,
Қызыл айға табынып,
Қызыл күнге тік тұрған.
Қызыл етін құланның,
Қызыл отқа қақтаған,
Қызыл заман зұлматы,
Қызыл қырғын ақтабан,
Қызыл қанды қызықтап,
Қызыл ақын мақтаған.
Қызығыңның артына,
Қызыл қазық қақтырған,
Қазыналы қартыңды,
Қызыл үйге жаптырған.
Қызыл қарын, жас бала,
Қызырына жат қылған!
Қымызыңды төктіріп,
Қызыл арақ жын шыққан,
Қызыл заңға бағынып,
Құзырында тұншыққан...
Қызыл уақыт – ол да өтіп,
Қызыл арай күн шыққан!