Дел-сал денем

Дел-сал денем...
Деліқұлға дегбірсіз «дем сал...» деп ем:

Үшкірді де түшкірді Ол бетіме.
Жел жүгіріп өткендей көл бетіне:

Үркінді де сілкінді тұлабойым,
Кещелігін кеш ұққан Күнәдайын.

Үркінді де сілкінді өнебойым,
Кенересін сең соққан кемедейін.

Жаһаннамнан шақырып жарығымды
Кірпігімнің ұшына Жан ілінді.

Үшкірдім де түшкірдім өзім әйбат,
Көлге түскен сәуледей көзім ойнап!

Мың бір шүкір Алланың мұнысына:
Оймақтай құс оралды тіл ұшына.

Тіл ұшына қонған Құс, әлде, өлең бе?
Әлде, Мен бе?
Кім білсін, әлде, Әлем бе?..

---