Малды ауылдың бір кеші

Қой маңырап, иттер үріп,
Қарауытып тау іргесі,
Тәтті түтін сүттей ұйып,
Тағы орнады ауыл кеші.
Шұрқырайды жылқы малы
Бара жатқан жоннан асып.
Құрбақалар жыртылады,
Мағынасыз хорға басып.
Қара шал жүр ет мүшелеп,
Қонақ сыйын бүтіндеген.
От басына жетті шелек,
Сүтке толып шүпілдеген.
Тал-терекке түн асылды,
Бұлт боп басты маса шамды.
Уыс-уыс мың асылды
Жомарт аспан шаша салды.
Таныс бәрі, мал иісі
Талдысайға келіп қонған.
Самаладай қара үй іші
Кіл қазақи көрік толған.
Қара мақпал тартқан алап,
Күйіңе кеп, өзгер енді.
Шежіре айтар қартқа қарап,
Жантаятын кез де келді.

---