Өлең, жыр, ақындар

Қар жауып тұр

  • 12.07.2020
  • 0
  • 0
  • 2867
Қар жауып тұр.
Қан тамады — қара қан,
Қара қанды қардың тілі жалаған.
Қан ізімен біреу ілбіп келеді, жалаң аяқ.
Қаншық тағдыр талаған.
Жалаң аяқ. Тұт жалаңаш, жалаңаш,
Тағына да, бағына да ол қарамас.
Құр сүлдерін сүйреп кіріп барады,
Кеңістіктің көмейіне — араны аш.
Тіл байлану осы шығар, жақ сынып,
Жетім қалды жер бетінде жақсы үміт.
Сұр ажал жүр аманатын Алланың,
Аман-есен адамдарға тапсырып.
Тәңір шақтап тартпаған соң бойға бас,
Сорлы пенде ертеңін еш ойламас.
...нәзік-нәзік ақ жұлдыздар мәз-мейрам,
Көңілдері бір-ақ сәттік тойға мас.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жаза

  • 0
  • 0

Алладан деп не болса да алдымен,
Азапқа сап сансыраттым жанды мен.
Құс қайтқанда қиқулайды жүрегім
Уысында тағдырымның қан-күрең.

Толық

Алатау

  • 0
  • 0

Алатау, сен де ғаріп, мен де ғаріп
Келеміз жүрекке мүң теңдеп алып.
Мен саған жыр оқиын, қасыма кел
Қайтеміз түсінбейтін елге налып.

Толық

Ақырзаман. Алматы

  • 0
  • 0

Жатыр еді кенеттен (дала тымық!)
Алатаудың басынан қан атылып,
Түйдек-түйдек шудадай бұйраланып,
Нөпір тасқын ұмтылды қалаға тік.

Толық

Қарап көріңіз