Табиғаттың құбылмалы мезгілі

Табиғаттың құбылмалы мезгілі,
Айырықша байқалады күз күні.
Аттың басын бұра алады сол ғана,
Мінген аттың болса кімде тізгіні.

Санадағы толып тұрған үрейді
Саналылар ақылымен күрейді.
Қысты аңсаса шыдамаған ыстыққа,
Тонған кісі жаз шықса деп тілейді.

Өткен сайын өмірдің сан белесін,
Жамандықпен жағаласып келесің.
Етектегі жасыл шөпті аңсайды
Көрген кісі биік таудың төбесін.

Көңіліңді бұзар кейде ой бөтен,
Алда тұрған дария ма, жар ма екен?!
Тіршілікте жаяу жүріп, ат мініп,
Жолдың шетін көрген кісі бар ма екен?

Ұзын жол бар – көтере алмас нар сынын,
Қысқа жол бар – сабындай-ақ қамшының.
Тура жолдан бұрылмасаң болғаны,
Көкейдегі осы менің жан-сырым.

---