Өлең, жыр, ақындар

Нұрын шашып тұрған кезде жарық күн

  • 18.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1576
Нұрын шашып тұрған кезде жарық күн,
Ауыр жүкті әйел жүрсе көтеріп.
Күнкөрістен қалжыраған халықтың
Кеткен оған еті өліп.
Өсекшінің ұзын тілі сүйреңдеп,
Күндер жылжып өтіп жатса күйбеңмен.
Қисық аяқ қызыл етік кигенге
Елдің көзі үйренген.
Асыл сезім көкіректе сақтаулы
Түсіп жатқан секілді ғой сынаққа.
Ести-ести шектен шығар мақтауды,
Жауыр болған құлақ та.
Іздейді жұрт тіршіліктің амалын,
Қансыраған қасқырдайын жаралы,
Астан-кестен, алмағайып заманның
Қас-қабағын бағады.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қалмайды көктем келсе, қыста қаһар

  • 0
  • 0

Қалмайды көктем келсе, қыста қаһар,
Мұзың де көктемде еріп, қыста қатар.
Қанатың қатаймаса, шырқау көкте
Ақиық қырандармен ұшпа қатар.

Толық

Жауыннан соң жатыр ма екен жер кеппей

  • 0
  • 0

Жауыннан соң жатыр ма екен жер кеппей,
Көргің келсе атқа мініп, қырға шық.
Егін еккен жерге жатса су жетпей,
Кей қаланы кетеді екен су басып.

Толық

Аяқдоп

  • 0
  • 0

Ойыншылар алаңда доп қуатын,
Жұмсайды екен аянбай көп қуатын.
Жүзеге аспай жатса егер ойлағаны,
Тілеуқордың үмітін жоқ қылатын.

Толық