Өлең, жыр, ақындар

Қар жапқан шыңның басына шығып жаңа мен

  • 18.07.2020
  • 0
  • 0
  • 828
Қар жапқан шыңның басына шығып жаңа мен,
Биіктен төмен қарап ем.
Өзім де қатты таң қалдым,
Кісі екенін таныдым сонда мен әрең
Етекте қаптап, қыбырлап жүрген жандардың.

Содан соң төмен түскен соң,
Сағынып таудың самалын,
Бұлақтың суын ішкен соң,
Жоғары жаққа қарадым.
Биікте тұрған кісі ме, тас па, құс па, әлде?!
Ажырата алмадым…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қуанғанда тәтті жырды жазғанмын

  • 0
  • 0

Қуанғанда тәтті жырды жазғанмын,
Кетті бәрі жұтылып.
Қиналғанда ащы жырды жазғанмын,
Шайнап-шайнап, тастады оны түкіріп.

Толық

Қаламсап

  • 0
  • 0

Көріп жүрмін неше түрлі қаламсап,
Таңдағанда болу керек маған сақ.
Кейбіреуі қанмен жазса шындықты,
Кейбіреуі жылмаңдаған жарамсақ.

Толық

Құбылды заман

  • 0
  • 0

Қабақта – қырау, көңілде – қылау,
Құбылды заман жалғанда мынау.
Соққандай боран сандалды адам,
Еңсені езді құдайсыз қоғам.

Толық

Қарап көріңіз