Аула – Ақберен Елгезек

Қажетсіз арманымдай мына аула,
Әсер етпес тұншығып жылауы да.
Жапырақтың тым бөтен құлауы да,
Терезенің тым бөтен қырауы да.
Қажетсіз арманымдай кешегі өлген,
Бұл аулаға мен бұрын неше келгем.
Бұл аула маған бөтен кешегіден,
Бұл ауланың шаңы мен өсегі өлген.
Жаңа күннің бастауы мына аула,
Шындық енді үміттің тумауы да.
Мүмкін емес енді оның ұнауы да,
Қызық емес ешкімнің сынауы да.
Қажетсіз бақытымдай басқа тепкен,
Мына аула сыйламас басқа көктем.
Кетіп бара жатырмын тас жүрекпен,
Қарап алып соңғы рет жасқа кепкен.
Енді мені ұмытады мына аула,
Қарамаймын, жалыну, жылауына.
Қарамаймын жапырақ құлауына,
Қайырылмаймын көршінің сұрауына…