Өлең, жыр, ақындар

Күйік

  • 09.08.2020
  • 0
  • 0
  • 1325
Ез, паң Бекен ойлаумен өз басын тек
«Озсам екен» деместен, «озбасын» деп,
Алға басқан досына қақпан құрды:
Арланбастан иттігін мақтан қылды.

Міншіл езбе жаласын жапқан удай:
Күншіл ездей күйіктен сақта, Құдай!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қаладағы қыс

  • 0
  • 0

Қыстың аппақ қаламы
Ағартыпты қаланы.
Аялап жүр аяз кеп,
Ауладағы баланы.

Толық

Сөз ауыру

  • 0
  • 0

Сөлтінің жары сұр бұзық,
Сөз қуып «есе» даулайды:
Ұшынған сөзді «тұрғызып»,
«Ұшқынан жалын қаулайды».

Толық

Әумесердің әлегі

  • 0
  • 0

«Нарық өсіп, кетті, балам берекет,
Жұрт қатарлы жаса сен бір əрекет», -
Деді əкесі, - ал баласы құтырып,
Қару жұмсап, болды нағыз «рэкет».

Толық

Қарап көріңіз