Өлең, жыр, ақындар

Қырдағы қыс

Түнімен долы дауыл құрыстаған
секілді арыстандай жыны ұстаған.
Жамылып ақ көрпесін енді ғана
маужырап байтақ дала тыныстаған.

Қалыпты қарауылда жыңғыл, құрақ,
Іліп ап ақ мамықтан бір-бір тұмақ.
Мәз болып жас баладай, айналаға
қарайды әр бұтадан күн жылтырап.



Пікірлер (3)

Аяна

Өлеңдері өте мәнді түбін де бір жұмбақ жатқан сияқты өте керемет айтарға сөз жоқ!!!

Аяулым

Маган Кырдагы кыс атты олены катты унайды

Гаухар

Ма
ған Қырдас қыс атты өлені қатты ұнайды

Пікір қалдырыңыз

Әлде батып кетті ме сөзім менің

  • 0
  • 2

Әлде батып кетті ме сөзім менің,
әлде сенше жоқ па еді өзіңде мін —
бұрыңғыдай жарқ етіп қарамайсың.
Түсіне алмай, түнімен көз ілмедім.

Толық

Тек осы жер

  • 0
  • 0

Сөздерге де, өңдерге де енді ешқашан сенбеймін,
бұдан былай көзім көрмей, ешкімге де ермеймін.
Бұдан былай мына менің өзімде де күмән бар –
сендер де енді мені алдымен отпен, қанмен сынаңдар!

Толық

Қайран Мәриям апам-ай...

  • 0
  • 0

Сырбай, Ғафу - қос ағам,
қос ағамнан айрылып,
босағасы жырдың босаған.
Сен де кетіп барасың

Толық

Қарап көріңіз