Өлең, жыр, ақындар

Елес

  • 21.11.2020
  • 0
  • 0
  • 749
Сенің табаның,
Табаныңның астында бар жылылық.
Не нәрсе еді қиялыңдағы ұмытқаның
Ұмыту – өзі бір ұлылық.
Тышқандар із салған
Жас топырақтың шетіндегі,
Бір түйір қу жапырақ,
Ескі кітаптің жыртығы
Лай су бетіндегі.
Қия түскен сарғыш сәуле –
Терезенің жұқа пердесі,
Сыбызғы үні ме әлде
Ұмытылмайтын не бар?
Ұмытылмайтын тек адам пендесі.
Кім сонда есік қаққан?
Ескі есік қиуы кетіп,
Босағасы қаусаған.
Сабыр ет,
Бір адамның жарты беті
Жарты есіктен көрінеді
Қазір-ақ саған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тоқал бұқа

  • 0
  • 0

Бұқа екенің рас,
Салақтайды әукең жерге тиіп.
Сықырлайды,
Кем емес

Толық

Шығыс романтикасы

  • 0
  • 0

Есіме түседі жаңа оянған бір бүркіт,
Қаңтарда сұп-суық тас үстінде отырып.
Ақын болсам егер, айтар едім:
Ежелгі жыр-эпостардан мысал келтіріп.

Толық

Шешеміз – ағаш

  • 0
  • 0

Бір тал жапырақ, жалғыз сояу,
Жоғалмайды бір бүршік –
Бір түйір тозаң,
Бір тамшы бояу.

Толық

Қарап көріңіз