Өлең, жыр, ақындар

Дұға

  • 21.11.2020
  • 0
  • 0
  • 606
Ит терісіне жазылған жазу,
Ескі жұртта қалған көмбе.
Адамзат ақылы қандай аянышты!
Бір аунап уанбаған қайсы пенде.
Құмарпаздар әуесі қаныңдағы,
Иманың қырық кез төбеңде тұрар.
Бір жыл өсіріп көрші шаш-сақалыңды,
Екі иығыңда екі періште отырар.
Ентігіп есіріктенбе кәрі жасамыс,
Үндемей отыра қал одан да сол күні,
Бар екені рас болса, егер бір жаратушы
Жеңісім деп білер, бәлкім, ол мұны.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шешеміз – ағаш

  • 0
  • 0

Бір тал жапырақ, жалғыз сояу,
Жоғалмайды бір бүршік –
Бір түйір тозаң,
Бір тамшы бояу.

Толық

Үркер суға батады

  • 0
  • 0

Күлмейді,
Жыламайды жұлдыздар өтірік,
Тек сен өзің ғана оянасың,
Отырасың тағы ұйқыңды келтіріп.

Толық

Азырақ жаз

  • 0
  • 0

Сақылдағаны ма, несі екен –
Ақсиғаны тісі?
Аспанның ба, ақынның ба,
Құдайдың ба, кімнің күлкісі?

Толық

Қарап көріңіз