Өлең, жыр, ақындар

Өткен өмір термесі

  • 29.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1405
Көп те болды жауым да,
Төбемнен бұлт айықпай.
Күн кештiм мен дауылға
Қарсы тұрған қайықтай.
Жетiмдiктен жасымнан
Қарлы өзендi көп көрдiм.
Талай-талай басымнан
Тар кезеңдi өткердiм.
Хан-сұлтаннан қайтпадым,
Кезқалтаға күймедiм.
Екi билiк айтпадым,
Езмалтаны сүймедiм.
Бүтiндiктi қаладым,
Тебiнгендi теппедiм.
Жыртылғанды жамадым,
Сөгiлгендi септедiм.
Дауға барсам шiренiп,
Жайлы жүйрiк демедiм.
Бай ауылдан тiленiп
Майлы құйрық жемедiм.
Сөйлегенiм, күлгенiм –
Елдiң қамы – жортқаным.
Жалғыз жауыр мiнгенiм –
Ар-ұяттан қорыққаным.
Тура бидi ел неге
Теңгермейдi пендеге?
Халқым кедей болған соң,
Бай боламын мен неге?
Жалғыз атым – дәулетiм,
Қызыл тiлiм – теңдiгiм.
Қараша үйiм – сәулетiм,
Кедейлiгiм – кеңдігiм!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тағы аңсадым

  • 0
  • 0

Көктем келiп, аспанда бұлт өргенде,
Қарай қалдық қол созып нұрлы ертеңге.
Алғаш рет құмартып қырға шықтық,
Қыз-бозбала жиылып гүл тергенде.

Толық

Бәйге ме?..

  • 0
  • 0

Бәйге ме?..
Құнаным бар қосылмаған,
Ол түгіл, қара жарыс тосын маған.
Білмеймін, аяңына қарап тұрып,

Толық

Өнерлі дала

  • 0
  • 0

Сері далам, сал далам
Ән мен күйге қанбаған.
Көп болса да көл деген,
Тек өнерге шөлдеген.

Толық

Қарап көріңіз