Өлең, жыр, ақындар

Үн

  • 18.05.2022
  • 0
  • 0
  • 481
Не деген үн! Тыпыр етпей тыңдаймын,
Баурап алды-ау сезімді.
Бүкіл әлем естен шығып мұндайда
Ұмытамын өзімді. Құдіретті үн!
Жан дүниеңді қозғаған,
Құйылады құлаққа.
Жолаушыдай шел далада кез болған
Мөлдір, салқын бұлаққа!
Менің марғау көңіліме ол енді
Қайта құйды жігерді.
Табан асты мынау байтақ әлемді!
Құлпыртты да жіберді.
Құрметімді көз алдыма келтіріп,
Құлпырды бар жер тегі.
Көкіректі күйінішке толтырып,
Өзекті мұң өртеді,
Еске түсіп кешегі ауыр мұң сезім,
Зар-запыран төгілген,
Осы кезде жұрттың жылы бір сөзін
Медеу етем көңілге.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Су(шкова)ға

  • 0
  • 0

Жүрсем де бірге сезбедім,
Жаныңның отын, тілегін.
Қадалса дағы көздерің,
Толқыған емес жүрегім.

Толық

Жалғыз-жалқы меңіреу теріскейде

  • 0
  • 0

Жалғыз-жалқы меңіреу теріскейде,
Қарағай тұр тап-тақыр бір төскейде.
Теңселеді, қалғиды қысты көріп,
Ақ шапандай күміс қар үстін көміп.

Толық

Толқындар мен адамдар

  • 0
  • 0

Толқынды толқын қуалап,
Ағады шулап, шолпылдап.
Адамдар сондай сүреңсіз,
Барады лек-лек топырлап.

Толық

Қарап көріңіз