Өлең, жыр, ақындар

Менің үйім

  • 18.05.2022
  • 0
  • 0
  • 1249
Күмбезді бүткіл аспанның асты үй маған, —
Ән қанатын қаққан жердің барлығы,
Өмірде мынау тіршілік біткен сыйды оған,
Ақынға да болмайды оның тарлығы,
Шатыры оның жұлдызға толы зерлі аспан,
Ал кеңдігі көз жеткісіз, мөлшерсіз:
Іргесін оның, шегімен жердің жалғасқан,
Көзбен емес, көңілмен тек өлшерсіз.
Адамдық ғазиз жүректе шындық сезім бар,
Мәңгіліктің қасиетті ұрығы:
Кеңістік шексіз, ғасырдың, тіпті, өзі де әр
Көзіңді ашып, жұмғандай-ақ бір ұғым.
Ғаламат сол бір үйімді менің құдірет
Сол бір шындық иеміз үшін жасаған.
Осынау үйде азап та шегем мың рет,
Тек сол және тыншу табар босағам.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сағат тоғыз, күңгірт тартқан кез еді

  • 0
  • 0

Сағат тоғыз, күңгірт тартқан кез еді,
Қамал жақтан бес үй елес береді.
Төмпешікте мүлгиді ұзын күнәкар,
Әлде неден дәмеленген ниеті бар.

Толық

Есітсем қанбадым

  • 0
  • 0

Есітсем қанбадым
Үніңді ынтыққан
Торғайдай тордағы
Жүректі бұлқынтқан.

Толық

Д-ға арналған шумақтар

  • 0
  • 0

Атыңды қайтып жазармын,
Айтуға да жоқ шамам.
Жүректің тылсым азабын
Сол есім ғой қостаған, 

Толық