Өлең, жыр, ақындар

Жаз жаршысы

  • 11.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1302
Толықсыған көктем таңы,
Жатыр әлем нұрға бөгіп.
Жылт-жылт етіп шық маржаны,
Күн де шықты шұғыла төгіп.
Мың құлпырып дала, міне,
Көк телегей толқып жатыр.
Иранбақтың лала гүлі,
Бір шөбіңе емес татыр.
Көкорай бел ұшқан түзде,
Жер қайысқан төрт түлік мал
Басын алар емес жерден –
Кең даланың шөбі де бал.
Сағым жуған сонау адыр,
Етегінде алып завод.
Шып-шып тершіп жатыр қазір,
Өңешінен шашып сан от.
Тамылжыған алтын Майым,
Сендей көркем өмір таңым.
Көңілім хош әр жыл сайын,
Оралғандай жастық шағым.
Оңтүстіктен қайтқан қаздың
Қанатынан леп еседі.
Лебі емес пе ерке жаздың
Көп ұзамай келесі енді.
Келсін көлбеп, сағынған жаз,
Ессін еркін ерке лебі.
Кәрі, жастың бәрі де мәз –
Жарқын жазым, сүйем сені!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жаз бен қыс көкірегімнен орын тепкен

  • 0
  • 0

Жаз бен қыс көкірегімнен орын тепкен,
Жазықсыз жаным жырдың қорын төккен.
Қанымның мыңнан тамшы уын татқан
Кей қаскөй шабытыма өш шалқып жатқан.

Толық

Жиендік

  • 0
  • 0

Нағашым менің – сырқынды қара сөз,
Өлең менің – ұрыншақ жиенім.
Жарапазаншыдай болмаса ез,
Ақындық еркелікті мен сүйемін!

Толық

Мотор

  • 0
  • 0

Қыйырсыз, асау, тұңғыйық,
Теңізді кешкен кеме не?
Көлбеген көкте ақ иық,
Жаңғыртқан жерді немене?

Толық

Қарап көріңіз