Өлең, жыр, ақындар

Өмірімнің нұры сынды гүл өлең

  • 03.02.2021
  • 0
  • 0
  • 702
Өмірімнің нұры сынды гүл өлең,
Мен өзіңсіз қалай өмір сүрер ем.
Сен кеудемнен төгілгенде маржан боп,
Күй кешемін бір ерен.

Мені сенен бөле алмайды ешкімде,
Жанарымның оты мейлі өшкінде.
Талқан етем кедергінің барлығын,
Айналып бір көшкінге.

Көктеменің гүлі сынды құлпырған,
Жүрегімді қайда қоям жыр тұнған.
Айлы түнде көп қараймын аспанға,
Жүрегіммен мұң тұнған.

Таңымда атар шолпан туып сызылып,
Сағыныштың әуеніндей үзіліп.
Мені ешқашан адастырмас арманым,
Алдамайды құз үміт.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шын ақындар

  • 0
  • 0

Құдайдың да сезімнің де құлдары,
Мұнараға айналатын мұңдары.
Жалғандағы жанашыры олардың,
Жалғыз ғана жырлары.

Толық

Көктемнің аппақ жаңбыры

  • 0
  • 0

Көктемнің аппақ жаңбыры,
Құйып тұрды сіркіреп.
Таңдардың ғажап тағдыры,
Көзіме жасым іркілет.

Толық

Көңілімнің ақ жауыны жаумаған

  • 0
  • 0

Түстік жаққа барады ұшып қаз жылап,
Кеңістікті қанатымен қазғылап.
Сағыныштың салмағын сап сары күз,
Құлазыған қуаң тартты жазғы бақ.

Толық

Қарап көріңіз