Өлең, жыр, ақындар

Жанымды жай таптырмай

  • 12.02.2021
  • 0
  • 0
  • 692
Жанымды жай таптырмай …
Елегіздім,
Бал жағып, бармағыңды неге еміздің?
Көңілдің көк жиегі тас қараңғы,
Тастанды қыстаулардай көне біздің.
Шабамын есім шығып, андағайлап,
Басымнан ауған екен, жалған-ай, бақ.
Дүние көзге түртсе көрінбейді,
Мен бір жан кеткен дұшпан талға байлап.
Жүрегім қасіреттен қан қақсаған,
Кім болды қол жұмсаған алғаш маған?
Айналып шапақ-нұрға
Зәудеғалам,
Әлемге кетсем ұшып жан баспаған.
Байқасам, әлдеқашан өлген екем,
Болыпсың баяғыда-ақ сен де бөтен.
Қалайша ессіз соқыр күйге түстің?
Бір басым қалың сордан кенде ме екен?
Жанымды жай таптырмай …
Елегіздім,
Білдім де адасқанын кемеміздің.
Кеудемнің қазынасы – қалың құса,
Жолымыз екі айрылды неге біздің?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көш

  • 0
  • 0

Гүл көмкерді қырларды, бел-белесті,
Көкпен бірге дүркіреп төл де өсті.
Келді дағы жомарт жаз жадыраған,
Жайлау жаққа асығыс ел де көшті.

Толық

Боран. Ақ боран далада безеді тілін

  • 0
  • 0

Боран. Ақ боран далада безеді тілін,
Таппайды мынау ойпаңның өзегі тыным.
Ала қаншықша қыңсылап, тырмалайды есік,
Ойым да ұйтқыған дауылдай кезі еді, күнім.

Толық

Жанарымнан жас ақты бұршақтаған

  • 0
  • 1

Жанарымнан жас ақты бұршақтаған,
Жүрегімде шер қалың жыр сақтаған.
Қай жағада қаламын бордай тозып?
Берер емес қу тағдыр мұрсат маған.

Толық

Қарап көріңіз